บทที่ 803

เกิ่งเสี่ยวหาวได้ยินดังนั้นก็ใจสบาย แล้วเอ่ยถามเสียงสั่นเครือ “พี่ฮู๋ ตั้งแต่ได้รับพิษไปจนถึง… ถึงตาย มันจะใช้เวลานานแค่ไหน?”

หลิงอวี๋มีอาการหนาวสั่นไปทั่วทั้งร่างกายแล้ว เช่นนั้นจากที่ฮู๋อีเล่ามาก็แสดงว่านางอยู่ในระยะกลางแล้ว!

ฮู๋อีลดเสียงลงแล้วเอ่ย “ประมาณสามวัน!”

หัวใจของเกิ่งเสี่ยวหาวจมลงทันที สามวัน?

หลิงอวี๋ล้มป่วยเมื่อวานนี้ วันนี้ก็เป็นวันที่สอง นั่นมิได้หมายความว่าคืนพรุ่งนี้จะเป็นวันที่สามหรอกหรือ!

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ หากไม่มีทางช่วยหลิงอวี๋ได้ก่อนคืนพรุ่งนี้ หลิงอวี๋ก็จะตายหรือ?

“พี่ฮู๋ มียาแก้พิษหรือไม่?”

เกิ่งเสี่ยวหาวเอ่ยถามอย่างกังวล “แม้ว่าจะไม่มียาแก้พิษ แต่มีวิธีป้องกันมิให้พิษเกิดขึ้นชั่วคราว แล้วซื้อเวลาให้เราหายาแก้พิษหรือไม่?”

ฮู๋อีลังเลพลางเอ่ย “มิใช่ว่าไม่มียาแก้พิษ! แต่ข้าก็ได้ยินมาเช่นกัน ไม่รู้ว่าจริงหรือไม่!”

เกิ่งเสี่ยวหาวดีใจมาก “พี่ฮู๋ ไม่ว่าจะจริงหรือไม่ก็ตาม ตราบใดที่ยังมีความหวัง เราก็จะต้องลองดู! รีบบอกข้ามาเถิดว่าเครื่องยาสมุนไพรชนิดใดที่สามารถล้างพิษได้?”

ฮู๋อีเอ่ย “จินซาหลานนี้เป็นวัชพืชมีพิษ แต่เหง้าของมันไม่เป็นพิษและมีประโยชน์มากมาย ข้าได้ยินมาว่า การบดเหง้าของมันให้เป็นน้ำแล้วกินจะล้างพิษได้!”

เกิ่งเสี่ยวหาวดีใจมาก จากนั้นก็จับฮู๋อีไว้ “พี่ฮู๋ เช่นนั้นพี่รีบไปขุดเหง้ากับข้าเถิด! รอข้าสักครู่ ข้าจะบอกท่านอ๋องอี้ให้ส่งคนไปช่วยหาเพิ่ม!”

เกิ่งเสี่ยวหาววิ่งกลับไป พวกของฉินซานต่างรวมตัวกันอยู่นอกห้องของหลิงอวี๋ และกังวลเกี่ยวกับชะตากรรมของหลิงอวี๋

เกิ่งเสี่ยวหาววิ่งเข้ามา แล้วรีบบอกคำพูดของฮู๋อีให้เซียวหลินเทียนฟัง

ทันทีที่เซียวหลินเทียนได้ยินว่าหลิงอวี๋มีทางรอด เขาก็มิพูดพร่ำทำเพลงรีบตะโกน “จ้าวซวน เจ้าพาหมอหานกับคนอื่น ๆ ไปช่วยกันหา ต้องค้นหาเหง้าของจินซาหลานให้ได้ก่อนคืนพรุ่งนี้!”

เซียวหลินเทียนเอ่ยกับหมอหาน “หมอหาน หมอเฝิง เรื่องช่วยชีวิตพระชายาข้าขอร้องพวกท่านด้วย!”

หมอเฝิงตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขามิคิดว่าจะมีใครรู้วิธีล้างพิษให้หลิงอวี๋