บทที่ 802

หลังจากนั้นไม่นาน ผู้คนจำนวนมากในศาลาว่าการเว่ยโจวก็รู้เรื่องที่พระชายาอ๋องอี้ถูกยาพิษ

ฉินซานกับเผยอวี้ก็รีบมา

เกิ่งเสี่ยวหาวทิ้งสิ่งที่กำลังทำอยู่แล้วรีบเข้าไปทันที

“ท่านอ๋องอี้ พี่สาวของกระหม่อมถูกวางยาพิษจริงหรือ?” เกิ่งเสี่ยวหาวเอ่ยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เซียวหลินเทียนรู้สึกหนักใจ เขามิอยากจะเชื่อเลยว่าหลิงอวี๋ถูกพิษ

แต่เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว หลิงอวี๋ดูไม่เหมือนติดโรคระบาดเลย!

อีกอย่างเซียวหลินเทียนก็นึกขึ้นได้ว่า ก่อนหน้านี้หลิงอวี๋เคยอธิบายไว้แล้วว่าพวกเขาจะป้องกันโรคระบาดได้อย่างไร นางรู้วิธีป้องกันโรคระบาดแล้วจะติดเชื้อโรคระบาดได้เยี่ยงไรกัน!

“หมอหานบอกว่ามันอาจจะเกิดจากโรคประจำตัว… และก่อนหน้านี้หลิงอวี๋ก็เคยถูกวางยาพิษเรื้อรังมาก่อน!”

คำพูดของเซียวหลินเทียนทำให้เกิ่งเสี่ยวหาวนึกถึงเรื่องหลิงผิง ตอนนั้นหลิงอวี๋ก็เล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับการวางยาพิษของหวางซือด้วย

เกิ่งเสี่ยวหาวตะโกนขึ้นมาทันที “เรื่องที่หวางซือทำหรือ? หญิงเลวทรามผู้นี้ ข้าจะกลับไปฆ่านางเพื่อล้างแค้นให้พี่สาวข้า!”

หลิงเสี่ยงรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเกิ่งเสี่ยวหาวกับหลิงอวี๋จากปากของหลิงซวนแล้ว หลิงเสี่ยงจึงรู้สึกขอบคุณเกิ่งเสี่ยวหาวมากที่ดูแลน้องสาวของเขามาโดยตลอด

เขาอดทนต่อความหนาวและความเจ็บปวดในร่างกายพลางเอ่ยกับเกิ่งเสี่ยวหาว “เสี่ยวหาว ตอนนี้มิใช่เวลาที่จะกลับไปแก้แค้น เรามาหาวิธีช่วยหลิงหลิงกันก่อนเถิด!”

“มิต้องกังวล หากมีอะไรผิดปกติกับหลิงหลิงจริง ๆ ต่อให้ต้องได้ชื่อว่าอกตัญญูข้าก็จะกลับไปฆ่าหญิงเลวร้ายผู้นั้นด้วยตัวเอง!”

“ท่านพี่เสี่ยง เช่นนั้นตอนนี้จะทำเยี่ยงไรดี? พี่สาวของข้าเป็นหมอที่ดีที่สุดแล้ว… หากแม้แต่นางยังมิสามารถรักษาพิษของตัวเองได้ แล้วจะมีใครที่จะช่วยนางได้เล่า?”

เกิ่งเสี่ยวหาวเอ่ยอย่างกังวล

ขณะที่เขาเอ่ย ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย พลางตะโกน “ใช่แล้ว ข้าจะไปถามพี่ปี้!”

ปี้ไห่เฟิงติดตามเกิ่งเสี่ยวหาวมาตลอดทางเพื่อคุ้มกันเครื่องยาสมุนไพร เกิ่งเสี่ยวหาวกับเขาก็เข้ากันได้ดีเหมือนพี่น้อง

เกิ่งเสี่ยวหาวรู้ว่าปี้ไห่เฟิงมิใช่ทหารธรรมดา พี่น้องที่เขาพามาด้วยล้วนเป็นยอดฝีมือทั้งนั้น

บางทีพิษที่แพทย์ธรรมดาไม่สามารถแก้ได้ คนพวกนี้อาจจะรู้ว่าต้องแก้มันเยี่ยงไร

แม้ว่าจะไม่รู้ แต่พวกเขากว้างขวางรู้จักคนที่มีความสามารถมากมาย น่าจะรู้ว่าใครสามารถรักษาพิษเช่นนี้ได้!