บทที่ 801

หลิงเสี่ยงอยากจะต่อยหน้าเซียวหลินเทียนอีก แต่หลิงหว่านกับหลิงซวนรีบวิ่งเข้ามากอดแขนของเขาไว้

หลิงหว่านเองก็รักหลิงอวี๋เช่นกัน แต่หลิงอวี๋ในตอนนี้ยังมิรู้ว่าเป็นหรือตาย หากเซียวหลินเทียนโกรธ แล้วใครจะกล้ามาช่วยหลิงอวี๋เล่า!

“ท่านพี่เสี่ยวเสี่ยง ใจเย็น ๆ ก่อน! ตอนนี้ท่านพี่หลิงหลิงเป็นเช่นนี้แล้ว เรามิควรทะเลาะกันเอง เราควรร่วมมือกันหาทางช่วยท่านพี่หลิงหลิง!”

หลิงเสี่ยงยังคงอยากจะด่าต่อ แต่หลิงอวี๋บนเตียงก็ตัวสั่นอย่างรุนแรงขึ้นอีก

หลิงเสี่ยงรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง เขากุมหน้าอกพลางเอ่ยเสียงสั่นเทา “หลิงหลิงเจ็บหน้าอก!”

เซียวหลินเทียนเช็ดเลือดที่มุมปากจากการที่ถูกหลิงเสี่ยงชก และมิสนใจที่จะโต้เถียงกับหลิงเสี่ยง

เขาเองก็ไม่มีหน้าจะไปโต้เถียงกับหลิงเสี่ยงเช่นกัน!

หลิงเสี่ยงพูดถูก ตอนนั้นหลิงอวี๋ถูกวางยาพิษ แต่ตนเองกลับมิรู้สั่งให้คนโบยหลิงอวี๋ถึงห้าสิบไม้

หากหลิงอวี๋ล้มป่วยเพราะเหตุนี้ เซียวหลินเทียนก็คงเป็นหนึ่งในฆาตกรที่ทำร้ายหลิงอวี๋จริง ๆ

เขารีบไปดูหลิงอวี๋ แล้วพบว่าใบหน้าเล็ก ๆ ของหลิงอวี๋มีรอยย่นเพราะความเจ็บปวด

“หมอเฝิง หมอหาน เข้ามาเร็ว!”

เซียวหลินเทียนตะโกนเสียงดัง

หมอเฝิงรีบเข้ามาพร้อมกับหมอหานอย่างรวดเร็ว

“พวกท่านทั้งสองรีบมาตรวจพระชายาเร็วเข้า… นางมีอาการเจ็บหน้าอก!”

เซียวหลินเทียนมิสนใจแล้ว พลางเอ่ยเสียงสั่นเครือ “หมอหาน พระชายาเคยถูกวางยาพิษมาก่อน ท่านลองดูที นางทรมานจากการที่พิษออกฤทธิ์หรือไม่?”

หมอเฝิงกังวลขึ้นมาทันที ฮองเฮาเว่ยบอกว่าการโจมตีของพิษนี้คล้ายกับการติดเชื้อโรคระบาด

แต่หากหมอหานรู้ว่าหลิงอวี๋ถูกวางยาพิษ จะสงสัยตนหรือไม่?

หมอหานก้าวไปตรวจชีพจรของหลิงอวี๋แล้วเอ่ยถาม “ถูกวางยาพิษชนิดใดหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

“มิรู้ นางมิได้บอก… นางบอกว่ามันเป็นยาพิษเรื้อรัง! หมอหาน ลองตรวจดูว่ารู้หรือไม่ว่านางถูกวางยาพิษชนิดใด?”

เซียวหลินเทียนรู้สึกเสียใจ ตอนนั้นเขาควรจะถามให้ชัดเจน มิใช่ว่าจนถึงตอนนี้ก็ไม่รู้ว่านางถูกวางยาพิษชนิดใด!