บทที่ 821

จ้าวซวนเหลือบมองหมอเฉินอย่างเย็นชา แล้วเอ่ยเสียงทุ้ม “หมอเฉิน ทุกคนต้องถูกตรวจสอบทั้งหมด! หากท่านบริสุทธิ์ ไฉนต้องกลัวการตรวจสอบด้วยเล่า!”

“อย่ามาพูดจาไร้สาระ ยกมือขึ้นให้ข้าตรวจสอบเดี๋ยวก็รู้!”

จ้าวซวนหยิบโคมไฟรังสียูวีออกมา แม้ว่าหมอเฉินจะมิพอใจ แต่พอเห็นหมอหานกับหมอหลี่ยกมือขึ้นอย่างให้ความร่วมมือ เขาก็มองมือของตนอย่างเงียบ ๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติ จึงยกมือขึ้นอย่างสบายใจ

จ้าวซวนส่องโคมไฟไปที่พวกเขา ครั้นเห็นว่ามือของหมอหานกับหมอหลี่ไม่มีอะไรผิดปกติ แต่บนฝ่ามือทั้งสองของหมอเฉินเรืองแสงไปด้วยสีเขียว ๆ บนเสื้อผ้าของเขาก็ด้วย

สีหน้าของจ้าวซวนเปลี่ยนไปทันที เขาชักดาบออกมาพร้อมกับตะโกนออกไป “มือสังหารคือหมอเฉิน จับตัวเขาไว้!”

องครักษ์ที่ฉินซานพามานั้นรีบวิ่งขึ้นมาทันทีแล้วชักดาบมาล้อมหมอเฉินไว้

หมอเฉินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตะโกนด้วยความโกรธ “องครักษ์จ้าว อย่ามาใส่ร้ายข้านะ… ข้านอนอยู่ในห้องตลอด มิได้ออกไปข้างนอกเลย แล้วข้าจะเป็นมือสังหารที่ลอบสังหารท่านอ๋องได้เยี่ยงไร!”

“มิได้ออกไปไหนเลยรึ? เช่นนั้นที่มือเรืองแสงเต็มไปหมดนี่เจ้าจะอธิบายเยี่ยงไร?”

หลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนเดินเข้ามาพร้อมกันจากด้านนอกเรือน

เซียวหลินเทียนยิ้มเยาะพลางเอ่ย “องครักษ์ที่อยู่รอบตัวข้าทำการคุ้มกันอย่างแน่นหนา จึงยากที่เจ้าจะลงมือได้! ยิ่งไปกว่านั้นเข็มเงินก็มิสามารถเจาะเกราะป้องกันของข้าไปได้… มีเพียงเวลาที่ข้าอาบน้ำเท่านั้นที่เป็นเวลาที่สะดวกที่สุดที่เจ้าจะลงมือ!”

รูม่านตาของหมอเฉินหดตัวลงทันทีเมื่อเห็นเซียวหลินเทียนปรากฏตัวออกมา เขาเห็นชัดเจนว่าเข็มเงินแทงไปที่หลังของเซียวหลินเทียนแล้ว เซียวหลินเทียนยังมีชีวิตอยู่ได้เยี่ยงไร?

“ดังนั้นข้าจึงสร้างเงื่อนไขให้กับเจ้า...”

“แต่เจ้ามิรู้หรอกว่าหน้าต่างกับหลังคาของข้าโรยด้วยยาที่พระชายาเตรียมไว้ เมื่อเปื้อนไปแล้ว จะล้างออกมิได้หากไม่มียาพิเศษ!”

เซียวหลินเทียนยิ้มเยาะเย้ย “ผงยาของพระชายามิสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จะมองเห็นได้ภายใต้โคมไฟพิเศษนี้เท่านั้น!”

“หมอเฉิน เจ้าเป็นคนเดียวในจุดพักนี้ที่มีผงยาชนิดนี้อยู่บนร่างกายกับมือของเจ้า เจ้าบอกว่าเจ้ามิใช่มือสังหาร เช่นนั้นเจ้าช่วยอธิบายให้ข้าฟังทีว่าผงยาเหล่านี้มาได้เยี่ยงไร!”

หมอเฉินหน้าซีด เขาก้าวถอยหลังโดยมิรู้ตัวแล้วก็ถูกจ้าวซวนขวางทางเอาไว้