บทที่ 823

เซียวหลินเทียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็คิดบางอย่างได้พลางเอ่ย “ท่านจินต้า ท่านคิดว่าเช่นนี้จะเป็นไปได้หรือไม่… ชิวเหวินอิงหนีออกจากตำหนักอ๋องอี้ บางทีนางอาจจะแอบเข้าไปในตำหนักองค์ชายเว่ยก็ได้!”

“ตอนนี้องค์ชายเว่ยกำลังลำบาก ชิวเหวินอิงจึงส่งสัญญาณให้หมอเฉินฆ่าหมอเฝิงเพื่อที่จะไม่เปิดเผยที่อยู่ของตนเอง!”

“ตราบใดที่องค์ชายเว่ยไม่ล้ม นางก็ยังมีโอกาสคอยปลุกปั่นสร้างปัญหาได้อยู่!”

“ส่วนทางด้านองค์ชายคัง จ้าวเจินเจินจัดการเรื่องภายในได้ดีมาก ชิวเหวินอิงไม่มีทางแฝงตัวเข้าไปได้แน่!”

ท่านจินต้าตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก้มหน้าลงแล้วเอ่ย “ท่านอ๋อง การคาดเดาของท่านสมเหตุสมผลแล้ว กระหม่อมจะส่งคนไปตรวจสอบรายละเอียดเรื่องคนที่ถูกเพิ่มเข้าตำหนักองค์ชายเว่ยหลังจากที่ชิวเหวินอิงจากไปดูพ่ะย่ะค่ะ!”

คืนนั้น “ศพ” ของหมอเฉินถูกจ้าวซวนลากออกไปฝัง นอกจากจ้าวซวนกับคนวงในอีกสองสามคนแล้ว ไม่มีใครเลยรู้ว่าหมอเฉินยังมีชีวิตอยู่

สำหรับมือสังหารที่สมควรตาย ไม่มีใครสนใจการมีอยู่ของเขาหรอก

การเดินทางที่เหลือเป็นไปอย่างราบรื่น ทุกคนมาถึงเมืองหลวงโดยสวัสดิภาพ

เมื่อหลิงอวี๋เห็นประตูเมืองหลวง นางก็รู้สึกสบายใจอย่างอธิบายมิถูก

นางเป็นคนยุคสมัยใหม่ เดิมทีมิได้มีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ แต่ตอนนี้ในเมืองหลวงมีคนจำนวนมากที่นางเป็นห่วง

ท่านอดีตเสนาบดี หลิงเยวี่ย และแม่นมลี่ต่างก็เป็นญาติของนาง!

“ท่านพี่หลิงหลิง ข้าจะกลับก่อน!”

เดิมทีครั้งนี้หลิงหว่านออกมาตามหาบิดาของนาง แต่ตลอดการเดินทางไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับหลิงเสียงกังเลย

ก่อนหน้านี้หลิงเสี่ยงสัญญากับนางว่า เขาจะคอยติดตามข่าวคราวของท่านลุง หากพบท่านลุงแล้วจะแจ้งให้นางทราบทันที

แม้ว่าหลิงหว่านจะมิพบผู้เป็นบิดา แต่ประสบการณ์ระหว่างทางก็เป็นประโยชน์ต่อนางมาก อีกทั้งยังทำให้นางเติบโตขึ้นด้วย

นางบอกลาหลิงอวี๋แล้วกลับบ้าน

เผยอวี้กำลังขี่ม้า เมื่อเห็นหลิงหว่านไปโดยมิบอกลาตนก็เม้มปากด้วยความมิพอใจ แล้วแอบบ่น “สตรีไร้หัวใจ!”

ในช่วงเวลานี้ หลิงหว่านมักจะดูแลเผยอวี้ หลังจากที่เผยอวี้ใช้เวลาอยู่กับนางมานาน ความประทับใจที่มีต่อนางผู้นี้ก็เปลี่ยนไปเช่นกัน