บทที่ 84

"พระชายาผิงหยาง… ชุดนี้ของเจ้าสวยมาก! จ่ายไปหลายพันตำลึงเลยสินะ!"

เพื่อจะระบายความโกรธที่แพ้เดิมพันเสียเงินไป​ เสิ่นจวน​กับเจิงจื่ออวี้จึงได้ผูกมิตรกับพระชายาผิงหยาง และชมเชยประจบสอพลอ

"แน่นอนสิ​ ข้าจ่ายไปทั้งหมดห้าพันตำลึงเงิน! นี่สั่งตัดที่เรือนหลินหลางเชียวนะ!"

"เพื่อเข้าร่วมงานฉลองวัพระราชสมภพของไทเฮา​ ข้าสั่งทำล่วงหน้าสามเดือนเลย!"

ชุดที่เสิ่นจวนใส่วันนี้ก็งดงามมากเช่นกัน

กระโปรงสีชมพูอ่อนตรงชายมีระบายพลิ้ว​ มีปักลวดลายผีเสื้อตรงชายกระโปรง

นางเหลือบมองหลิงอวี๋ แล้วพูดเยาะเย้ย

"พระชายาผิงหยาง​ ลูกพี่ลูกน้องของข้าไม่สามารถ​เทียบ​เจ้าได้เลย! นางน่ะ​ เป็นหนี้เงินกู้ตั้งมากถึงเพียงนั้น​ แต่ไม่มีเงินตัดชุด​ ทำได้เพียงใส่ชุดเก่ามา!"

ทันทีที่พระชายา​ผิงหยางได้ยิน​ ก็ยิ่งเย่อหยิ่งขึ้นมา​ แล้วพูดดูถูก​ "ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง! หลิงอวี๋ เจ้าก็รีบบอกสิ! หากรีบบอกข้าจะได้ส่งชุดที่ข้าไม่เคยใส่ไปให้เจ้าสักชุด!"

น้ำเสียงที่ดูสงเคราะห์​นั้นทำให้สาว​ ๆ​ ที่อยู่รอบ​ ๆ​ ล้วนหัวเราะออกมา

พระชายาผิงหยางยิ้มอย่างดูถูก ​"ข้าอยากจะส่งชุดที่เรือนหลินหลางตัดให้พระชายาอ๋องอี้…"

พวกสาว​ ๆ​ ได้ยินก็มองพระชายาผิงหยางอย่างหงุดหงิด​ พวกนางกำลังช่วยนางเยาะเย้ยหลิงอวี๋อยู่​ นางฟังไม่ออกหรือ? เหตุใดยังให้คุณค่าหลิงอวี๋อยู่อีก!

พระชายาผิงหยางลากเสียงยาว​ พลางเอ่ยอย่างโกรธ​เกรี้ยว​ "แต่ว่า​ ก่อนหน้านี้ตอนกำลังใส่​ นางรับใช้ไม่ระวังเกี่ยวด้ายขาดไป… ข้าก็เลยยกให้นางรับใช้ไปแล้ว!"

ทุกคนตกตะลึง​ แล้วก็หัวเราะออกมา​ "เช่นนั้นพระชายา​อ๋องอี้ก็ไม่มีโชคน่ะสิ!"

"หา​ ชุดของเรือนหลินหลางไม่ใช่ถูก​ ๆ​ ทำชุดหนึ่งอย่างน้อยก็ต้องสองสามร้อยตำลึง​ชุดที่แพงเป็นพันไปเกือบหมื่น​ พระชายาให้นางรับใช้ไปเช่นนั้นหรือ?"

เจิงจื่ออวี้สีหน้าประหลาดใจ

"ใช่​ จ่ายไปสามร้อยตำลึง! ข้าไม่ชอบของมีตำหนิ!"

"พระชายาอ๋องอี้​ เจ้าสวมใส่กระทั่งชุดเก่า​ คาดว่าคงไม่ถือสาชุดที่ด้ายขาดหรอกใช่หรือไม่! เดี๋ยวข้ากลับไปเอาจากนางรับใช้​ แล้วจะส่งไปให้เจ้า!"

พระชายาผิงหยางเอ่ยอย่างลำพอง

พวกสาว​ ๆ​ ที่เมื่อครู่ยังบ่นว่าพระชายาผิงหยางถ่วงความเจริญ​ พอได้ยินเข้าก็หัวเราะดังขึ้นอีก!

ตีแสกหน้าเช่นนี้มันเจ็บจริง​ ๆ !

พระชายาอ๋องอี้ก็เหมาะสมกับแค่ชุดที่มอบให้นางรับใช้เท่านั้นแหละ!