บทที่ 866

หลิงอวี๋มองไปรอบ ๆ เห็นว่าไม่มีใครดูอยู่ จึงรีบเข้าไปในมิติแล้วเอายากับผ้าพันแผลออกมารักษาบาดแผลของหลิงซวน

ขณะที่นางกำลังจัดการอยู่นั้น ในห้องขังอาจจะเงียบเกินไป หลิงอวี๋จึงค่อนข้างมีสมาธิ นางรู้สึกได้ว่าในร่างกายของหลิงซวนอ่อนแอมาก ส่งผลต่อการเต้นของหัวใจหลิงซวน

หลิงซวนมีกำลังอยู่สั้นมาก การเต้นหัวใจก็เหมือนกับการเต้นหัวใจของเฮ่ออัน มันมา ๆ หาย ๆ ไม่สม่ำเสมอ

หลิงอวี๋ตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง นึกขึ้นได้ว่าหลิงซวนอุ้มเฮ่ออันไว้ ตอนที่คนลึกลับโจมตีเฮ่ออัน หลิงซวนก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

นั่นหมายความว่า พลังของคนลึกลับผู้นั้นส่งผลต่อทั้งหลิงซวนกับเฮ่ออันเลยหรือ?

เพียงแต่เฮ่ออันอายุยังน้อย จึงได้รับบาดเจ็บสาหัสมากกว่าอย่างนั้นหรือ?

หลิงอวี๋ให้ยาหลิงซวนแล้วพันผ้าพันแผล เมื่อเห็นว่าหลิงซวนยังคงหมดสติ นางจึงนอนลงข้าง ๆ แล้วคิดถึงเรื่องในวันนี้

คนลึกลับผู้นั้นเป็นใครกันแน่?

หลิงอวี๋พบความรู้สึกคุ้นเคยเล็กน้อยในตัวเขา!

แต่นางสาบานได้ว่า นางไม่เคยเห็นคนผู้นี้มาก่อน!

หากวันนี้ทั้งสี่คนนี้เป็นคนที่พระชายาเส้าส่งมาจริงๆ เช่นนั้นพวกเขาก็ฆ่าจ่างหนิงเพื่อจะใส่ร้ายตนเอง!

ตอนฮองเฮาเว่ยเสนอให้ฆ่าตน เห็นได้ชัดว่าพระชายาเส้ามีโอกาสที่จะสนับสนุนให้องค์จักรพรรดิประหารตน แล้วเหตุใดนางถึงยังช่วยขอร้องให้ตนอีกเล่า?

หลิงอวี๋มีเหตุผลที่จะเชื่อได้ว่า พระชายาเส้าเกลียดตนมิน้อยไปกว่าฮองเฮาเว่ย!

ในเวลานั้น องค์จักรพรรดิโกรธมากจนมิรับฟังคำแก้ตัวของตน ขอเพียงพระชายาเส้ายุเพียงไม่กี่คำ องค์จักรพรรดิไม่มีทางเมตตาตนอย่างแน่นอน!

แล้วเหตุใดพระชายาเส้าจึงทำเช่นนี้?

หลิงอวี๋นึกถึงตำราการแพทย์ของซือคงชวิ่น

ทั้งสี่คนนั้นมาถึงก็ขอตำราการแพทย์จากตนเลย ก็พิสูจน์ได้เลยว่าจุดประสงค์ของพวกนางคือตำราการแพทย์!

แต่ท่านอดีตเสนาบดีบอกไว้แล้วว่า หลังจากที่หลานฮุ่ยจวนตายไปตอนนั้น มีช่วงหนึ่งที่จวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนถูกขโมยขึ้นบ่อยครั้ง แต่แล้วหลังจากนั้นก็สงบไม่มีอะไร!

หากตำราการแพทย์เล่มนี้มีความสำคัญมากจริง ๆ พระชายาเส้าจะเลิกตามหาได้เยี่ยงไร?

ดูจากนางในหลายปีมานี้นอกจากเส้นทางรักที่ขรุขระแล้วอย่างอื่นก็ใช้ชีวิตมาอย่างราบรื่นดีก็สามารถพิสูจน์ในจุดนี้ได้!

แล้วเหตุใดจู่ ๆ ตอนนี้พระชายาเส้าจึงคิดที่จะตามหาตำราเล่มนี้?

ทั้งยังไม่มีความอดทนเลยแม้แต่น้อย กล้าเสี่ยงถูกเปิดเผยให้คนมาลักพาตัวนางในวัง!