บทที่ 893

เฮ่อจู้ยิ้มเยาะพลางเอ่ย “ท่านอ๋องอี้ เห็นหรือไม่ว่ากลอุบายของท่านใช้มิได้ผล! คนเราต้องการชีวิตมิได้ต้องการเงินพ่ะย่ะค่ะ!”

คนที่เฝ้าดูอยู่ข้างนอกเกิดความโกลาหลขึ้นในทันที

มีคนตะโกนขึ้นมา “ท่านอ๋องอี้ ชีวิตของพระชายาอ๋องอี้คือชีวิต แต่ชีวิตของคนธรรมดาสามัญมิใช่ชีวิตหรือ? ท่านจะใส่ร้ายผู้อื่นเพื่อช่วยพระชายาของตนได้เยี่ยงไร!”

“ถูกต้อง มีอำนาจแล้วยิ่งใหญ่นักหรือ?”

“ประหารหลิงอวี๋… ประหารหลิงอวี๋!”

มีคนตะโกนขึ้นมาด้วยความโกรธ “แล้วยังจะบอกว่าองค์ชายที่ฝ่าฝืนกฎหมายก็มีความผิดเช่นเดียวกับคนทั่วไป… พวกท่านเหล่านี้ ใช้อำนาจอิทธิพล เมื่อฆ่าคนแล้วก็ไปหาคนมารับผิดแทน บนใต้หล้านี้จะยังมีความยุติธรรมอะไรอีก!”

“พวกเราคนธรรมดาสามัญ ต้องทำตามที่พวกท่านบงการหรือ?”

คำพูดเหล่านี้ทำเอาเซียวหลินเทียนโกรธจนหน้าซีด คนเหล่านี้มิรู้เลยว่า “คนสามัญธรรมดา” ตรงหน้าผู้นี้แสร้งทำเป็นน่าสงสาร ตัวนางเก่งกาจมาก พวกเขาต้องทำงานหนักทั้งคืนถึงจะจับตัวนางมาได้

ในกระบวนการจับกุมนาง เฉาอี้กับองครักษ์หนึ่งคนได้รับบาดเจ็บจากนางไปด้วย

เมื่อตงจู๋เห็นว่านางหนีมิพ้นแล้ว นางก็ยอมจำนนให้จับ ใครจะคิดว่าเมื่อนางมาถึงราชสำนักฝ่ายใน นางจะแว้งกัดเขาในพริบตา แล้วแกล้งทำเป็นคนสามัญธรรมดาเช่นนี้!

“ท่านอ๋องเฉิง ท่านอ๋องอี้ไปสุ่มจับตัวคนมาแกล้งทำเป็นมือสังหาร มีจุดประสงค์เพื่อจะรบกวนการทำคดีของท่าน! ให้เขาอยู่ในศาลจะมิเหมาะสม เชิญให้เขาออกไปเถิด!”

ท่านอ๋องหงซานเอ่ยช้า ๆ

“ท่านอ๋องหงซานผิดแล้ว!”

พระชายาเว่ยมองเซียวหลินเทียนอย่างขุ่นเคือง พลางเอ่ยอย่างเย็นชา “วันนั้นท่านอ๋องอี้พูดต่อหน้าองค์จักรพรรดิว่าเขาจะยอมตายไปพร้อมกับหลิงอวี๋!”

“ท่านอ๋องอี้ หากท่านรักตัวกลัวตายมิอยากตายพร้อมกับหลิงอวี๋แล้วก็พูดมาให้ชัด เหตุใดจึงทำสิ่งที่น่ารังเกียจเช่นนี้?!”

เซียวหลินเทียนเหลือบมองพระชายาเว่ยกับท่านอ๋องหงซานอย่างเย็นชา แล้วเอ่ยกับท่านอ๋องเฉิง

“ท่านอ๋องเฉิง รอสักครู่ รอคนจากตำหนักพระชายาฮู่ยมาถึง พวกนั้นจะพิสูจน์ได้ว่าหญิงผู้นี้คือมือสังหารที่ฆ่าจ่างหนิง!”

องค์ชายเว่ยตะโกนอย่างมิอดทน “เซียวหลินเทียน ข้าทนกับเจ้ามานานแล้ว! เห็นได้ชัดว่าหลิงอวี๋เป็นคนฆ่าจ่างหนิง เจ้าอยากจะทำอะไรเพื่อช่วยพูดให้หลิงอวี๋ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ไปเพื่อสิ่งใด?”