บทที่ 894

เซียวหลินเทียนจับมือหลิงอวี๋อย่างกังวล

มิรู้ว่าองค์ชายเย่จัดการเรื่องในวังเป็นเยี่ยงไรบ้าง!

หากมีอะไรผิดพลาด เช่นนั้นตนจะมิสามารถเป็นมีพยานเรื่องตงจู๋ และมิสามารถปกป้องหลิงอวี๋ได้!

เวลาผ่านไปทีละน้อย

ท่านอ๋องหงซานเอ่ยอย่างมิอดทน “ท่านอ๋องเฉิง องค์จักรพรรดิทรงตัดสินไว้ว่าจะตัดหัวหลิงอวี๋ในเวลาบ่ายสาม ตอนนี้อีกมิเท่าไร่ก็จะถึงบ่ายสามแล้ว!”

“คดีนี้ของเจ้าจะยังพิจารณาอยู่หรือไม่?”

เฮ่อจู้ก็เอ่ยด้วยความโกรธเช่นกัน “ท่านอ๋องเฉิง เรารอให้เสียเวลาเช่นนี้มิไหวแล้ว! ท่านต้องกำหนดเวลาให้กับเรา!”

ผู้ที่รอดูอยู่ข้างนอกก็รำคาญกับการรอคอยเช่นกัน จึงพากันตะโกนขึ้นมา

“ท่านอ๋องเฉิง หากท่านต้องการปกป้องหลิงอวี๋ก็ทำเช่นนี้มิได้กระมัง!”

“เราทุกคนมาที่นี่เพื่อมาดูท่านพิจารณาคดีนี้ หากท่านมิรู้ว่าจะพิจารณาคดีเยี่ยงไรก็ลงไปให้ท่านอ๋องหงซานมาพิจารณาแทนเถิด!”

“เปลี่ยนคน… เปลี่ยนคน...”

คนในตำหนักองค์ชายเว่ยกับจวนของเฮ่อจู้เป็นผู้นำในการตะโกน

องค์ชายเว่ยมองเซียวหลินเทียนอย่างภาคภูมิใจพลางเอ่ยอย่างหน้าซื่อใจคด “น้องสี่ เจ้าก็ได้เห็นแล้ว มิใช่ว่าข้ากำลังทำเรื่องให้เจ้าลำบากใจ แต่เป็นหลิงอวี๋ที่ทำเรื่องเลวร้ายเกินไปจนทำให้เกิดความโกรธเคืองขึ้นเช่นนี้!”

“เช่นนั้นข้าจะให้เวลาเจ้าอีกหนึ่งก้านธูปก็แล้วกัน! หากถึงเวลาแล้วพยานของเจ้ายังมิมา ก็อย่าตำหนิที่ไร้ความปรานี!”

องค์ชายเว่ยหันไปหาท่านอ๋องเฉิงพลางเอ่ยอย่างเสียงแข็ง “ท่านอ๋องเฉิง แค่ธูปดอกเดียวเท่านั้น! เมื่อถึงเวลา กระหม่อมจะพาหลิงอวี๋ออกไปทันที ให้นางไปใส่ชุดไว้ทุกข์ไว้อาลัยให้จ่างหนิง!”

ท่านอ๋องเฉิงเหลือบมองเซียวหลินเทียนพลางเอ่ยอย่างจนใจ “เช่นนั้นก็รอเวลาอีกหนึ่งก้านธูป!”

เซียวหลินเทียนมิได้พูดอะไร หากองค์ชายเย่มามิทันหลังธูปหนึ่งดอก เช่นนั้นเขาก็จะช่วยเหลือหลิงอวี๋ทุกวิถีทาง

พระชายาของเขา เขาจะมิยอมให้ใครมาทำร้ายนางเด็ดขาด!

เซียวหลินเทียนคุกเข่าลงบนพื้น เขายกมือข้างหนึ่งไปจับมือหลิงอวี๋ไว้ ขณะที่ส่งกำลังภายในเข้าไปในร่างกายของนางอย่างเงียบ ๆ

เขามิรู้ว่าเหตุใดหลิงอวี๋จึงเป็นเช่นนี้ แต่ตราบใดที่หลิงอวี๋ยังมิตาย เขาก็จะสิ้นหวังมิได้