บทที่ 899

ท่านอ๋องเฉิงกุมขมับ พี่น้องทั้งสองทะเลาะกันในห้องพิจารณาคดีเหมือนเด็ก ๆ ไปได้ นี่มันอะไรกันเนี่ย!

ในตอนที่ไม่มีใครสังเกตเห็น จู่ ๆ หลิงอวี๋ก็ลืมตาขึ้นมา

นางถูกเซียวหลินเทียนอุ้มไว้ในอ้อมแขน นางลืมตาขึ้นมา พอเห็นว่าตนอยู่ในห้องพิจารณาคดีก็หลับตาไปอีกครั้ง

นางนึกถึงประสบการณ์ในฝันของตน

สองวันที่ผ่านมา มันมืดมน กึ่งหลับกึ่งตื่น นางต้องจัดการความรู้ที่นางได้เรียนรู้ในมิติ หาทางช่วยเฮ่ออัน มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่องค์ชายเว่ยกับภรรยาของเขาจะมั่นใจได้อย่างสมบูรณ์

พระชายาเว่ยกับองค์ชายเว่ยยังคงโต้เถียงกับเซียวหลินเทียนอยู่

ในเวลานี้ เหยียนฮุ่ยภรรยาของเฮ่อจู้ก็อุ้มเฮ่ออันไว้แล้วเดินโซเซเข้ามาในห้องพิจารณาคดี

“สามี... พระชายาเว่ย พวกท่านดูเถิด... อันเอ๋อร์มิไหวแล้ว!”

หัวใจของเฮ่อจู้เต้นรัวแล้วรีบวิ่งเข้าไป แล้วก็เห็นเลือดไหลออกมาจากมุมปากของเฮ่ออันที่อยู่ในอ้อมแขนของเหยียนฮุ่ย

ใบหน้าเล็ก ๆ ของเขาซีดราวกับกระดาษ มีเพียงหายใจแต่หายใจมิเข้าเลย!

เฮ่อจู้สิ้นหวังแล้ว เขาคว้าเฮ่ออันพลางตะคอกใส่เซียวหลินเทียนกับท่านอ๋องเฉิง

“เซียวหลินเทียน ท่านอ๋องเฉิง พวกท่านดูลูกชายของกระหม่อมเถิด… เขากำลังจะตายแล้ว!”

“มือสังหารที่ฆ่าเขาอยู่ที่นี่ พวกท่านยังคิดจะปกป้องนางอยู่อีก พวกท่านกำลังพยายามบีบครอบครัวของเราให้ตายที่นี่หรือ!”

เฮ่อจู้ดึงเหยียนฮุ่ยคุกเข่าลง แล้วตะโกนจนสุดแรง

“ท่านอ๋องเฉิงได้โปรดลงโทษมือสังหารอย่างหนักด้วยเถิด... หากคดีของลูกชายกระหม่อมมิได้ตัดสินอย่างยุติธรรม เช่นนั้นเราสองสามีภรรยาจะตายที่ห้องพิจารณาคดีนี้!”

เหยียนฮุ่ยหลั่งน้ำตา พลางพยักหน้าตามอย่างสิ้นหวัง

หากอันเอ๋อร์ตาย นางก็มิอยากอยู่อีกต่อไปแล้ว!

ก่อนที่นางจะตาย ก็จะต้องลากหลิงอวี๋ไปด้วย!

หลิงอวี๋เพิ่งจะคิดวิธีได้ ก็รู้สึกได้ว่าชีวิตของเฮ่ออันแขวนอยู่บนเส้นด้ายแล้ว

นางลืมตาขึ้นมาทันทีพลางเอ่ยเสียงขรึม “พวกเจ้ามิต้องตาย... ข้าช่วยเฮ่ออันได้!”

“อาอวี๋ ในที่สุดเจ้าก็ฟื้นแล้ว!”

เซียวหลินเทียนได้ยินเสียงของนาง เมื่อก้มหน้าลงก็เห็นดวงตาใส ๆ ของหลิงอวี๋

“หลิงอวี๋ เจ้ามือสังหารฆ่าคน เมื่อครู่เจ้าแกล้งทำเป็นสงบไปแน่ ๆ ตอนนี้พอเสแสร้งต่อมิได้แล้วจึงฟื้นขึ้นมาหรือ?”