บทที่ 900

เฮ่อจู้ก็ตะโกนเช่นกัน “เสี่ยวฮุ่ย พาลูกมานี่ อย่าเชื่อหลิงอวี๋มือสังหารผู้นี้เลย!”

“อันเอ๋อร์ช่วยมิได้แล้ว เหตุใดเจ้าจึงให้หญิงเลวทรามเช่นหลิงอวี๋มาทรมานเขาอีกเล่า!”

เหยียนฮุ่ยเหลือบมองเฮ่อจู้อย่างดุร้าย มิสนใจเขา แล้วหันไปหาหลิงอวี๋พลางเอ่ย

“พระชายาอ๋องอี้ อันเอ๋อร์ยังช่วยได้หรือไม่?”

เหยียนฮุ่ยไม่มีเวลากังวลอีกต่อไปว่าหลิงอวี๋จะทำให้เฮ่ออันได้รับบาดเจ็บหรือไม่ สำหรับนาง ตราบใดที่หลิงอวี๋สามารถช่วยเฮ่ออันได้ นางก็ให้อภัยหลิงอวี๋สำหรับความผิดพลาดของนางได้!

“ได้!”

“ยกโต๊ะมานี่!”

เซียวหลินเทียนรีบยกโต๊ะนายทะเบียนมาตรงหน้าหลิงอวี๋

หลิงอวี๋อุ้มเฮ่ออันมาวางลงบนโต๊ะ

หลิงอวี๋รีบถอดเสื้อผ้าของเฮ่ออันออกแล้วเอ่ยกับเหยียนฮุย “ช่วยข้าประคองเขาลุกขึ้นนั่งไว้!”

เหยียนฮุ่ยรีบเข้ามาช่วยหลิงอวี๋ประคองเฮ่ออัน

นางเห็นหลิงอวี๋ฝังเข็มที่ปากของเฮ่ออันอย่างรวดเร็วด้วยเข็มเงินแถวหนึ่ง

เหยียนฮุ่ยตกใจแทบแย่ หลิงอวี๋กลัวว่าเฮ่ออันจะมิตายเร็วพอหรือ นางจึงจะฝังเข็มเฮ่ออันให้ตายด้วยมือของนางเอง?

เฮ่อจู้ก็ตกใจ พลางตะโกนด่าเสียงดัง “หลิงอวี๋ นี่เจ้ากำลังช่วยหรือทำร้ายกันแน่?”

“ท่านอ๋องเฉิง ท่านยังมิห้ามอีกหรือ! ท่านจะดูหลิงอวี๋ฆ่าลูกชายของกระหม่อมไปต่อหน้าต่อตาพวกเราหรือ?”

เฮ่อจู้จะพุ่งเข้าไปห้าม แต่อันเจ๋อกับฉินซานมาขวางทางเขาไว้

“หุบปาก!”

หลิงอวี๋ตะคอกด้วยความโกรธ ท่าทางดุเดือดของนางมุ่งไปยังเฮ่อจู้ราวกับดาบ

เฮ่อจู้ถูกกดดันจนตัวสั่น

เซียวหลินเทียนยืนอยู่ข้างกายหลิงอวี๋ มิรู้เพราะเหตุใด เขารู้สึกว่าหลิงอวี๋แตกต่างออกไปเล็กน้อย

แม้ว่าท่าทางนั้นจะมุ่งไปที่เฮ่อจู้ แต่เซียวหลินเทียนก็รู้สึกได้ถึงความกดดันที่มองมิเห็นเช่นกัน เขาสัมผัสได้ว่าตนขนลุกทันที

“มืออย่าสั่น! อาการของเฮ่ออันวิกฤตแล้ว จึงทำได้เพียงใช้วิธีนี้เท่านั้น!”

หลิงอวี๋เห็นว่าเหยียนฮุ่ยสั่นอย่างรุนแรง จึงปลอบใจ “เจ้านับหนึ่งถึงสามสิบ แล้วจะเห็นได้ว่าอาการของเฮ่ออันดีขึ้น!”

เหยียนฮุ่ยพยายามควบคุมอารมณ์ตนอย่างเต็มที่ นางได้ตัดสินใจแล้ว