บทที่ 951

หลิงอวี๋กำลังหลอกตนเองหรือไม่?

หวางซือก้มหน้าลงแล้วดุ “หลิงอวี๋ อย่าเอ่ยวาจาไร้สาระ ข้าให้สินสอดแม่เจ้าไปหมดแล้ว เจ้าจะเอารายการที่ใดมิรู้มาปล้นเอาทรัพย์สินในตระกูลไปมิได้กระมัง!”

หลิงเสียงเซิงตะคอกด้วยความโกรธ “หลิงอวี๋ เจ้าจะมิมากเกินไปหน่อยรึ? ข้าเลี้ยงดูเจ้ามาหลายตั้งปี มิได้มีความดีความชอบอะไรแต่ก็ถือว่าทำมาอย่างยากลำบาก!”

“เจ้ามิรู้สึกขอบคุณแล้วยังบังคับเอาเงินจากท่านแม่ของเจ้าอีก เนรคุณเสียจริง!”

หลิงอวี๋เมินหลิงเสียงเซิงแล้วเยาะเย้ยหวางซือ “หวางซือ อย่าคิดว่าข้ามิรู้ว่าเจ้าทำสิ่งใดไว้!”

“ข้าแค่จะบอกเจ้าว่าให้เอาร้านค้าสองแห่งให้หลิงหว่านแต่โดยดี แล้วข้าจะมิเถียงกับเจ้าเรื่องทรัพย์สินอื่น!”

“ข้าให้เวลาเจ้าสามวัน หากถึงตอนนั้นมิเอาร้านให้ เจ้าก็รอไปอธิบายกับศาลาว่าการให้ชัดเจนเถิด!”

หลังจากพูดจบ หลิงอวี๋ก็เดินจากไป

หลิงเสียงเซิงโกรธจนตัวสั่น

หวางซือก็สาปแช่งเสียงดัง

หลังจากด่าออกไปแล้วก็ตะโกนใส่หลิงเสียงเซิง “ท่านดูสิ คนเนรคุณที่ท่านเลี้ยงมากำลังพยายามบังคับข้าให้ตาย!”

“ท่านมิรู้หรอกหรือว่าที่บ้านเป็นอย่างไรบ้าง? ท่านอดีตเสนาบดีสูญเสียรายได้ตั้งแต่เกษียณ ปีหนึ่งได้เงินเดือนเท่าใดกันเชียว! ครอบครัวใหญ่เช่นนี้ลืมตาขึ้นก็ต้องใช้เงินแล้ว!”

“เยี่ยนเอ๋อร์กำลังจะแต่งงานเข้าตำหนักองค์ชายเว่ยในฐานะชายารอง นางจะทำเยี่ยงไรหากไม่มีสินสอดเล่า?

“ลูกสาวเนรคุณของท่าน แค่อยากเพิ่มให้หลิงหว่านมีหน้ามีตา เหตุใดนางมิเพิ่มให้เยี่ยนเอ๋อร์ด้วยเล่า!”

“ข้ามิสน ข้าจะไปบอกท่านอดีตเสนาบดีให้เขาดูแลลูกสาวอกตัญญูผู้นี้! หากเขามิอยากทำก็อย่ามาโทษหากข้าจะเปิดเผยเรื่องของหลิงอวี๋!”

สีหน้าของหลิงเสียงเซิงมืดมนลง แต่เขาก็ยังไปพบท่านอดีตเสนาบดีตามการเร่งเร้าของหวางซือ

เพียงแต่ว่าท่านอดีตเสนาบดีถูกหลิงอวี๋กับหลิงหว่านรับตัวไปแล้ว

หลิงเยี่ยนรู้เรื่องนี้เข้าก็คิดว่านางได้ยินผิด จึงรีบไปหาหวางซือ

“ท่านแม่ ข้าได้ยินมาว่านางสารเลวหลิงหว่านหมั้นกับเผยอวี้ จริงหรือ?”

！