บทที่ 952

เผยอวี้กับหลิงหว่านหมั้นกันแล้ว วิกฤติที่อาจเกิดขึ้นได้รับการแก้ไขแล้ว

แต่หลิงอวี๋ยังคงกังวลอยู่ นางจึงเอ่ยกับเผยอวี้ “เผยอวี้ แม้ว่าเรื่องนี้จะได้รับการแก้ไขแล้ว แต่ข้ากังวลว่าฮองเฮาเว่ยกับหลิงเยี่ยนจะยังมิยอมแพ้!”

“ทางด้านหลิงหว่านกับป้าสะใภ้ใหญ่ เจ้าต้องใส่ใจให้มากหน่อย!”

เผยอวี้เอ่ยทันที “ท่านพี่ วางใจเถิด! ข้าจะสั่งคนให้ปกป้องหว่านเอ๋อร์! แม้ว่าข้าจะไปแล้ว ข้าก็จะขอร้องให้ท่านย่าดูแลหว่านเอ๋อร์!”

ฮูหยินผู้เฒ่าเผยชอบหลิงหว่านมาก ที่งานหมั้นนางก็มอบกำไลหยกที่นางใส่มานานหลายสิบปีให้หลิงหว่านด้วย

หลังจากได้ยินคำพูดของเผยอวี้ หลิงอวี๋ก็พยักหน้าอย่างมีความสุข

นางกังวลว่าตนจะยุ่งอยู่กับงานแล้วดูแลหลิงหว่านมิดีพอ ตอนนี้มีครอบครัวของเผยอวี้ช่วยดูแแล้ว นางก็รู้สึกโล่งใจแล้ว

กระทั่งกลับไปที่ตำหนักอ๋องอี้ หลิงอวี๋ก็เรียกหานเหมยกับเถาจื่อมาสั่งงาน

“วันนี้ข้าบังคับหวางซือให้มอบสินสอดของแม่ข้า หวางซือมิน่าจะมอบให้ง่าย ๆ ในสองวันนี้พวกเจ้าไปติดตามความเคลื่อนไหวของหวางซือ หากนางกล้าโอนทรัพย์สินไป ก็ไปดูให้ข้าทีว่าโอนไปที่ใด!

“อีกอย่าง หานเหมย เจ้าไปตรวจสอบอีกทีว่าเงินของหวางซือถูกใช้ไปที่ใด? หาคนไปตรวจสอบครอบครัวของนางด้วย หากมีกำลังคนมิเพียงพอ ให้ไปขอความช่วยเหลือจากพี่ปี้!”

“เจ้าค่ะ!” หานเหมยพยักหน้า

อาการบาดเจ็บของหลิงซวนดีขึ้นมากแล้ว เมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังยุ่งอยู่ นางก็ตะโกนขึ้นมา “อาจารย์ ให้ข้าทำอะไรบ้างเถิด! ข้าอยู่เฉย ๆ จนจะกลายเป็นเชื้อราแล้วเจ้าค่ะ!”

หลิงอวี๋คิดถึงสิ่งที่เปียวจื่อพูดเรื่องภัตตาคารจี๋เสียง จึงเอ่ย “เสี่ยวหาวมีปัญหาแต่มิมาหาข้า หากเจ้าอยากจะทำอะไรสักอย่าง ก็ไปดูที่ภัตตาคารจี๋เสียงกับหอริมธาราแล้วกัน!”

“แล้วก็หาคนแปลกหน้าสักสองสามคน เอาที่มีไหวพริบหน่อย แล้วให้พวกเขาไปดูรูปแบบของร้านอาหารของตระกูลจ้าว! ข้าจะมิยอมให้เสี่ยวหาวถูกตระกูลจ้าวรังแกเช่นนี้เด็ดขาด!”

“เจ้าค่ะ อาจารย์ ปล่อยให้เรื่องนี้เป็นหน้าที่ของข้าเถิด!”