บทที่ 980

หลี่อวี้เจินยังคงนอนอยู่บนพื้น หลิงอวี๋กำลังจะก้าวไปช่วยพยุงนาง

ผลก็คือ เซียวทงพุ่งเข้าไป เมื่อเห็นหลี่อวี้เจินลุกขึ้นจากพื้น นางก็มิพูดพร่ำทำเพลงยกมือขึ้นตบหน้าหลี่อวี้เจินทันที

“เจ้ารักษาประตูเยี่ยงไรกัน? ข้าเชื่อใจเจ้ามาก เช่นนั้นเจ้าจึงรักษาประตูเช่นนี้หรือ?”

“เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่เจ้าสามารถป้องกันประตูนั้นได้! แต่ดูสิ ประตูของเยวี่ยใต้ทำลูกไปได้! เจ้าทำให้พวกเราแพ้!”

หลี่อวี้เจินตกตะลึง นางกุมหน้ามองเซียวทงอยากมิอยากจะเชื่อ

เซียวทงยังคงดุด่าด้วยความโกรธต่อ “มองหาปะไร? เจ้ายังมิยอมรับอีก! ข้ามิน่าให้เจ้ารักษาประตู เจ้ามันขยะ!”

“พอแล้ว!”

หลิงอวี๋โกรธทันที นางเห็นคราบเลือดบนแขนเสื้อของหลี่อวี้เจิน หลี่อวี้เจินได้รับบาดเจ็บที่ข้อศอกทั้งสองข้างขณะพยายามจับลูกกลมนั้นไว้

แต่เซียวทงในฐานะหัวหน้า มิเห็นการทำงานหนักและความพยายามของหลี่อวี้เจินเลย

ครั้นเดินเข้ามาได้ก็ตบหลี่อวี้เจินโดยมิแยกแยะถูกผิด!

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ถึงอย่างไรพ่อกับพี่น้องของหลี่อวี้เจินยังคงทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารในราชสำนัก เซียวทงตบหน้าหลี่อวี้เจินเช่นนี้ จะมิเป็นการตบหน้าพวกเขาด้วยหรือ?

เมื่อพี่ชายสองคนของหลี่อวี้เจินเห็นภาพนี้บนอัฒจันทร์ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันทีแล้วก็รีบลงมาพร้อมกัน

เมื่อไทเฮาเห็นสิ่งนี้ สีหน้าก็มิสู้ดีเช่นกัน ยังมิทันที่พี่ชายของหลี่อวี้เจินจะเอ่ยปาก นางก็ตะโกนเสียงแข็ง “เซียวทง ขอโทษคุณหนูหลี่เสีย!”

เซียวทงตะโกนอย่างมิสนใจ “เหตุใดเล่าเพคะ? นางทำให้เราพ่ายแพ้ หม่อมฉันแค่ลงโทษนางเล็กน้อยเท่านั้น!”

หลิงอวี๋ยิ้มเยาะ “ท่านเป็นหัวหน้า เราเป็นสมาชิกในกลุ่ม เมื่อครู่หม่อมฉันก็บอกไปแล้วว่ามีเพียงสมาชิกในกลุ่มเท่านั้นในระหว่างการแข่งขัน มิพูดถึงตัวตนกัน!”