บทที่ 636 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 21

เซินเป่าถูกหลิวเฟยและคนอื่นๆพาวนรอบไปทั่วเมืองหลวง อยู่ในเมืองหลวงจนกลายเป็นราชาเด็ก ทุกครั้งที่ออกไป ขบวนกองทัพที่อยู่ด้านหลังล้วนเอิกเกริก ค่อนข้างเป็นภาพฉากที่ยิ่งใหญ่อลังการ

ฉู่เชียนหลีและเฟิ่งเสวียนตู้เองก็ไม่ได้ห้ามปราม อย่างไรเสียดอกไม้ยังมีวันกลับมาเบ่งบานได้ใหม่ มนุษย์ไม่สามารถย้อนวัยได้(อยากทำอะไรก็รีบลงมือทำ) เมื่อตอนที่ยังสามารถเล่นสนุกได้ก็คือควรจะเล่นสนุกตามใจชอบ มิเช่นนั้นต่อไปเมื่ออายุมากขึ้นแล้ว ก็ทำได้เพียงแค่แอบอิจฉาคนอื่นอยู่เงียบๆแล้ว

หลังจากพักอยู่ในจวนเป็นเวลาสองวันติดต่อกัน ในที่สุดฉู่เชียนหลีก็รู้สึกว่าได้เวลาอันสมควรแล้ว จึงมอบหมายให้คนไปส่งสารให้แก่ฮ่องเต้ กล่าวว่าจะเข้าวังเพื่อเข้าเฝ้า

ถึงแม้ด้วยฐานะของนางในตอนนี้ ไม่มีความจำเป็นต้องนำฮ่องเต้ของโลกธุลีคนหนึ่งมาอยู่ในสายอีกโดยสิ้นเชิง แต่ทว่าถึงอย่างไรจักรพรรดิแห่งตงเสวียนก็เป็นจักรพรรดิที่ท่านลุงทั้งสองและทั้งตระกูลซูถวายความจงรักภักดี ถึงอย่างไรเสียก็ยังจำเป็นต้องให้เกียรติเขาอยู่เล็กน้อย

เมื่อฮ่องเต้ได้รับข่าวคราว รีบมอบหมายให้คนไปจัดเตรียมรถม้าของฝ่าบาทมาที่นี่เพื่อต้อนรับ ยิ่งไปกว่านั้นยังคิดจะให้คนปูพรมแดงและโปรยกลีบดอกไม้ตามรายทางของจุดที่ที่ฉู่เชียนหลีผ่าน

ทันทีที่ฉู่เชียนหลีได้ยินข้อเสนอนี้ ทันใดนั้นก็คิดถึงชางเอ้อปิ่งขึ้นมา ปฏิเสธไปในทันที

โปรยกลีบดอกไม้ไปตลอดทางอะไรกัน เมื่อได้ยินก็รู้สึกว่าไม่เป็นมงคลอยู่เนิดหน่อย ยังไงก็ช่างมันเถอะ

บนรถม้าของฝ่าบาท ฉู่เชียนหลีอิงอยู่บนบ่าของเฟิ่งเสวียนตู้ นี่ถึงมีโอกาสได้สังเกตเมื่องหลวงอย่างละเอียดดูสักที

เมื่อมองดูก็อดไม่ได้ที่รู้สึกว่าแปลกใหม่เป็นอย่างมากเลยทีเดียว

“เหตุใดถึงรู้สึกว่ารูปแบบของสิ่งก่อสร้างของเมืองหลวงความแตกต่างมากมายเช่นนี้?”

ริมสองฝั่งถนน บางครั้งก็สามารถมองเห็นหอแต่ละหอ มองดูอย่างน้อยก็น่าจะมีห้าหกชั้น บางครั้งยังสามารถมองเห็นผู้ฝึกตนปรากฏตัวออกมา

หลิวหลันที่เดินเท้าติดตามอยู่อีกข้างของรถม้า เมื่อได้ยินประโยคนี้ รีบเอ่ยปากอธิบาย

“นายท่าน สถานที่ที่หอพวกนั้นสร้างขึ้นเหล่านั้น ล้วนเป็นทรัพย์สมบัติของนายท่าน”

ฉู่เชียนหลีรู้สึกประหลาดใจอยู่เล็กน้อย: “ทรัพย์สมบัติของข้า?”

เหตุใดนางจึงไม่รู้ว่าตนเองมีทรัพย์สมบัติเพิ่มมามากมายขนาดนี้เมื่อใด?

“นายท่านท่านลืมไปแล้ว เมื่อตอนที่ท่านสร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายพลังเสวียน เชียนจิ้งหลิวแห่งซีซวนผู้นั้นแอบสร้างความบาดหมางอย่างลับๆ กล่าวว่าหลังจากสร้างค่ายกลขึ้นมาแล้วจะส่งผลไม่ดีต่อร่างกายคน ฉะนั้นทำให้ประชาชนจำนวนมากมายภายในเมืองหลวงย้ายถิ่นฐานออกไป ไปอาศัยอยู่ที่ในเมืองนอก หลังจากที่พวกเขาย้ายถิ่นฐานออกไปอาคารบ้านเรือนเหล่านี้ก็ว่างลง ฝ่าบาทถ่ายทอดคำสั่ง นำที่อยู่เหล่านี้ทั้งหมดไปใส่ไว้ภายใต้ในนามของนายท่าน”