บทที่ 646 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 31

ฉู่เชียนหลียกมือขึ้นด้วยท่าทางที่เชี่ยวชาญ หันหน้าไปทางจิ้งจอกน้ำแข็งเจ้าเสน่ห์แล้วกวักมือ จากนั้นก็เอ่ยปากกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เชี่ยวชาญ: “เจ้าจิ้งจอกใหญ่เป็นอะไรหรือ?”

จิ้งจอกน้ำแข็งเจ้าเสน่ห์คลอเคลียอยู่ข้างขาของฉู่เชียนหลีอย่างน่ารักน่าเอ็นดู เมื่อได้ยินดังนั้น เอ่ยปากพูดด้วยความค่อนข้างน้อยใจ: “หลายวันนี้เจ้าจิ้งจอกใหญ่เก็บตัวทั้งวัน ไม่สามารถทำไอศกรีมที่นายท่านชอบกินที่สุดให้ได้ สัตว์เลี้ยงทิพย์ที่นายท่านชื่นชอบที่สุดจะต้องไม่ใช่เจ้าจิ้งจอกใหญ่แน่แล้ว”

“พูดจาเหลวไหลอะไรกัน? ไม่ใช่เจ้าจะยังเป็นใครได้อีกนะ?”

ดวงตาทั้งสองข้างของจิ้งจอกน้ำแข็งเจ้าเสน่ห์เปล่งประกายขึ้นทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง

“จี๊ดจี๊ด ข้าก็ทราบดี นายท่านชื่นชอบข้าที่สุดแน่นอน”

“อืม แน่นอนแล้ว เพียงแต่ว่าในฐานะที่เป็นเจ้าจิ้งจอกใหญ่ที่เข้าอกเข้าใจผู้อื่นเป็นที่สุด เจ้าก็น่าจะเข้าใจ เจ้าชมพูนิสัยเอาแต่ใจ ถ้าหากรู้ข่าวนี้......”

หางของเจ้าจิ้งจอกน้ำแข็งเจ้าเสน่ห์สะบัดจนเกือบจะเป็นเงาเศษออกมากลางท้องฟ้า: “จี๊ดจี๊ด นายท่านวางใจ เจ้าจิ้งจอกใหญ่ไม่มีทางนำข่าวคราวนี้บอกกับพี่ชมพูแน่นอน”

อย่างไรก็ตามค่าพละกำลังของพี่ชมพู ก็สูงจนทำให้คนหวาดกลัวเล็กน้อยจริงๆ

ฉู่เชียนหลีคิดคำนวณเวลาสักพัก ยกมือขึ้นจับไปที่ใบหูของจิ้งจอกน้ำแข็งเจ้าเสน่ห์: “อย่างไรเสียก็เป็นเจ้าที่รู้ความ สองวันนี้สภาพอากาศแห้งแล้ง เหมาะสมกับการกินไอศกรีมเสียหน่อยพอดี......”

เจ้าจิ้งจอกใหญ่รีบลุกขึ้นยืนตัวตรง: “จี๊ดจี๊ด นายท่าน รอสักครู่ เจ้าจิ้งจอกใหญ่จะไปเดี๋ยวนี้”

รอจนกว่าจะมองไม่เห็นเงาร่างของจิ้งจอกน้ำแข็งเจ้าเสน่ห์แล้ว ฉู่เชียนหลีขยับร่างกายเล็กน้อย เปลี่ยนท่าทางให้สบายมากยิ่งขึ้น จากนั้นก็มองไปบริเวณประตู ตัวต่อร่างแดงและฝูงผึ้งผึ้งเอวเงินก็บินหึ่งหึ่งเข้ามา

นำหน้าด้วยปีกสีเหลืองทองสองตัว มีผึ้งเพียงตัวเดียวที่วงแหวนรอบเอวเป็นสีแดงสดงดงาม บัดนี้ตัวต่อร่างแดงสองตัวเติบโตขนาดเท่ากับกำปั้นของหญิงสาว เพียงแต่ว่ากลับยิ่งโตยิ่งน่ารัก น่ารักน่าเอ็นดูเป็นพิเศษ

“หึ่งหึ่ง นายท่าน......”

ฉู่เชียนหลียกมุมริมฝีปากขึ้น รอยยิ้มโค้งมนเหมือนกับตอนก่อนหน้านี้อย่างกับแกะ: “นี่ไม่ใช่เจ้าผึ้งน้อยเด็กดีสองตัวที่ข้าชื่นชอบมากที่สุดหรอกหรือ? เหตุใดตอนนี้ถึงบินออกมาจากท้องฟ้าได้แล้ว?”

“หึ่งหึ่ง นายท่าน~ผึ้งผึ้งคิดถึงนายท่าน อยากจะมาส่งน้ำผึ้งที่หอมหวานที่สุดให้นายท่าน”

ผึ้งเอวเงินฝูงหนึ่งที่อยู่ด้านมองด้วยสายตาทั้งสองข้างที่เปล่งประกาย

“หึ่งหึ่ง ท่าทางที่เขินอายของท่านหญิง อ่า นี่เป็นสิ่งที่ผึ้งผึ้งสามารถดูได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายได้หรือ?”

“หึ่งหึ่ง คุ้มค่าแล้ว ชีวิตผึ้งคุ้มค่าแล้ว!”

“หึ่งหึ่ง นายหญิงดูข้า ตีได้ต่อยได้ต้านทานไฟได้ น่ารักว่านอนสอนง่ายไม่ติดคน อยากมีความรักต้องเลือกก็เลือกข้า!”

โต้เกิ๋นและเผิงเกิ๋นที่เหนื่อยจนใกล้จะเป็นบ้ากำลังสาวเท้าเรียวเล็กก้าวเดินเข้ามา ได้ยินคำพูดคำจาที่ประจบประแจงของฝูงผึ้งเอวเงินเข้าพอดี