บทที่ 655 ตอนพิเศษ : ฮ่องเต้ไล่ตามภรรยาในโลกธุลี 40

ในที่สุดเซินเป่าก็ถูกฉู่เชียนหลีปลอบจนยิ้มทั้งน้ำตา หลังจากตั้งสติกลับมาได้ ปลายปีกเล็กล้วนแล้วเปียกโชกไปด้วยน้ำตา บิดก้นน้อยอย่างเด็ดเดี่ยว บินไปบนไหล่ของเฟิ่งเสวียนตู้ทันที พยายามเช็ดทำความสะอาดตัวเอง

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

ทันใดนั้นฉู่เชียนหลีหัวเราะเสียงดังออกมา

เฟิ่งเสวียนตู้หันหัวไปมองเซินเป่าอย่างช่วยไม่ได้ หลังจากเช็ดปีกเล็กสะอาดแล้ว เขายังคงไม่ลืมที่จะใช้หงส์อัคคีแท้อบแห้ง

ในไม่ช้า เซินเป่ากลายเป็นหงส์น้อยขนฟูที่มีความร่าเริงอีกครั้ง บินไปมารอบฉู่เชียนหลีสองรอบ

“ท่านแม่ ท่านแม่ น้องชายเกิดออกมาเป็นหงส์น้อยหรือทารกน้อย หรือเป็นไข่น้อย?”

ฉู่เชียนหลีสัมผัสอย่างจริงจังเล็กน้อย : “น่าจะเป็นทารกน้อยมั้ง?”

“เยี่ยมเลย อย่างนั้นเซินเป่าจะพาน้องชายไปเขาไร้เงา ไปรู้จักกับสิ่งที่พี่ชายเซินเป่าของเขาได้สร้างขึ้นมา! เหล่าสัตว์น้อยในเขาไร้เงา จะต้องมีความสุขอย่างมากแน่นอน ไม่แน่ บางทีน้องชายอาจจะสามารถพบเจอกับเจ้าชมพูหรืออะไรอย่างอื่น”

ฉู่เชียนหลีนึกถึงฝูงหมาป่าหิมะในเขาไร้เขา : “ข้าคิดว่า บางทีเหล่าสัตว์น้อยอาจจะไม่มีความสุขก็ได้?”

“ไม่มีทางหรอกมั้ง ท่านแม่ น้องชายดีขนาดนั้น เหล่าสัตว์ในภูเขาจะต้องชอบเขาอย่างแน่นอน”

“ถ้าหากไม่ชอบล่ะ?”

“หืม?” เซินเป่าเอียงหัวเล็กน้อย หยุดก้นอย่างกะทันหันเพื่อให้ตัวเองหยุดอยู่บนโต๊ะ “พวกมันล้วนแล้วเป็นสัตว์น้อยที่จิตใจเมตตาอย่างมาก จะต้องชอบอย่างแน่นอน”

เฟิ่งเสวียนตู้พยักหน้า : “อืม สิ่งที่เซิงเป่าพูดถูก เชียนหลี เจ้าอยากไปเดินเล่นที่ภูเขาไร้เงาหรือไม่ พร้อมกับผ่อนคลายไปด้วย?”

สิ่งที่ชอบลูกของบ้านข้า แน่นอนล้วนแล้วมีจิตใจที่เมตตา สำหรับที่จิตใจไม่เมตตา ก็สามารถสอนได้เช่นกัน ผ่านไปสักพักก็ให้เทียนชูและเทียนเสวียนไปเขาไร้เงาล่วงหน้าหนึ่งรอบ สอนสัตว์ดุร้ายเหล่านั้นให้ทำตัวยังไงให้เป็นสัตว์เดรัจฉาน

แม้ว่าเมืองหลวงจะดี แต่ยากที่จะหลีกเลี่ยงการทะเลาะวิวาท ตอนนั้นตอนที่ตั้งท้องเซินเป่า เขาไม่สามารถอยู่เคียงข้างกายได้ มักจะรู้สึกผิดเสมอ ตอนนี้มีโอกาส เขาต้องการไปดูสถานที่ที่ครั้งหนึ่งเชียนหลีเคยอาศัยอยู่

ฉู่เชียนหลีคิดสักพัก พยักหน้าอย่างมีความสุข : “ได้เลย ช่วงเวลานี้ ต้นท้อที่อยู่ตรงสวนน่าจะออกผลแล้ว รสชาติดีอย่างมาก”