บทที่ 658 ตอนพิเศษ : ฮ่องเต้ไล่ตามภรรยาในโลกธุลี 43

ทางเจ้าหน้าที่ตงเสวียนเสียงดังเอะอะโวยวาย ทางเผ่าหงส์เองก็วุ่นวายอย่างมากเช่นกัน

สุดท้ายแล้ววุ่นวายจนผู้อาวุโสใหญ่เองก็อารมณ์เสีย ทำได้แค่รวบรวมความคิดเห็นทั้งหมดของเผ่าหงส์เข้าด้วยกัน เลือกสามตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด ต้องการให้ฉู่เชียนหลีเลือกด้วยตนเอง

ปรากฏว่ารอไปรอมา เป็นเวลานานฉู่เชียนหลีล้วนแล้วไม่ออกมา แม้แต่เซินเป่าที่ชอบบินไปบินมาในวันธรรมดาที่ลานบ้านล้วนแล้วไม่เจอ ทันใดนั้นเริ่มกังวลเล็กน้อยแล้ว

“เอาแบบนี้พวกเราลองเข้าไปดูไหม?” เทียนเฉวียนและยู่เหิงชะโงกหัวด้อมๆมองๆอยู่ด้านข้าง “ก็แค่เข้าไปด้วยตัวเองมันอันตรายเล็กน้อย สองวันมานี้ไม่รู้ว่าจวิ้นจู่เป็นอะไร อารมณ์หงุดหงิดอย่างมาก”

ทั้งสองมองอย่างตั้งใจ ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ถึงพลังที่ส่งมาจากด้านหลัง เตะพวกเขาตรงเข้าไปยังลานบ้านโดยตรง

“อ้า!”

จบแล้ว จบแล้ว พวกเขาจะถูกนายท่านจับไปต้มซุปแล้ว!

ทั้งสองรอด้วยความตกใจอยู่ครู่หนึ่ง ภายในลานบ้านเต็มไปด้วยความเงียบ

“นี่เกิดอะไรขึ้น?”

วันนี้นายท่านไม่ได้แปลงกายเป็นความหึงหวง ทุบตีพวกเขาบินออกไปหรือ?

เหยากวงหดเท้าที่เตะคนกลับมา เดินก้าวใหญ่เข้ามาในลานบ้าน ภายในใจมีการคาดเดาแล้ว : “ยังจะสามารถเป็นอะไรได้ นายท่านลักพาตัวราชินีหงส์ของพวกเราล่วงหน้าไปแล้ว!”

“เอ๋?”

ผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสรองและคนอื่นๆรีบเข้าไปในลานบ้าน มองดูรอบๆอย่างละเอียด ใช่จริงๆด้วย แม้แต่ของใช้ในชีวิตประจำวันก็เอาไปด้วยแล้ว

เหล่าสัตว์เลี้ยงทิพย์ที่ชอบอาบแดดในวันธรรมดาที่สวนบ้านล้วนแล้วไม่มีร่องรอยแล้ว

“นายท่านใจร้ายเกินไปแล้วจริงๆ คาดไม่ถึงว่าจะแอบพาราชินีหงส์ไป เจ้าว่าตลอดทางลมแรงและแดดส่อง ถ้าหากกระทบกระเทือนโดนอีกครั้ง ควรจะทำอย่างไร?”

“ใช่แล้ว นายท่านทำตามอำเภอใจเกินไปแล้วจริงๆ”

“อย่างนั้นตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไรดี?”

“แน่นอนว่าต้องไล่ตามแล้ว แจ้งเผ่าหงส์ทั้งหมด ออกเดินทางไปยังเขาไร้เงา!”

“ขอรับ”

เหนือท้องฟ้าหนึ่งหมื่นเมตร หงส์ขนาดใหญ่ร่างหนึ่งกางปีกทั้งคู่ออก รอบกายถูกแผดเผาไปด้วยหงส์อัคคีแท้ ถ้าหากไม่ใช่ว่าถูกปกคลุมไปด้วยลายยันต์ค่ายกล อัคคีที่แผดเผาก็เพียงพอที่จะส่องให้ทั่วท้องฟ้าของโลกธุลีสว่าง

บนหลังกว้าง มีคลื่นพลังงานที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อปกป้องฉู่เชียนหลีและเซินเป่าที่กำลังนอนหลับฝันหวาน

หลังจากสักพักหนึ่ง เซินเป่าที่แปลงกายเป็นหงส์น้อยลืมตาขึ้น มองดูรอบๆอย่างสะลึมสะลือ มีสติขึ้นมาทันที บินออกจากม่านอาคมอย่างระมัดระวัง ค่อยๆตะโกนออกมาอย่างมีความสุข

“จิบจิบ ท่านพ่อ ท่านพ่อ พวกเราออกเดินทางแล้วหรือ?”

เฟิ่งเสวียนตู้ลดความเร็วการบิน กลัวว่าอีกสักพักจะทำให้เซินเป่ากระเด็นออกไป