บทที่ 663 ตอนพิเศษ : ฮ่องเต้ไล่ตามภรรยาในโลกธุลี 48

ฉู่เชียนหลีนอนอยู่บนแท่นดอกไม้ชิงช้าที่ห้อยอยู่ใต้ต้นท้อ ส่ายไปมาผล็อยหลับไปอย่างช้าๆ

เฟิ่งเสวียนตู้ห่มผ้าให้นางอย่างอ่อนโยน และหลังจากนั้นร่างนั้นก็หายไปจากลานบ้านภายในพริบตา

ที่เชิงเขาไร้เงา เผ่าหงส์กลุ่มหนึ่งเพิ่งลงสู่พื้น เตรียมจะขึ้นไปบนเขา กลับพบว่าที่เชิงเขาไร้เงามีม่านอาคมวางอยู่ เข้าไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

คนมากมายรีบไปหาผู้อาวุโสใหญ่ : “ผู้อาวุโสใหญ่ ทำไมม่านอาคมนี้ถึงเหมือนกับที่ล้อมรอบเมืองหงส์ก่อนหน้านี้? ควรทำเช่นไร?”

ผู้อาวุโสใหญ่ตรวจสอบอย่างละเอียดสักพัก ริมฝีปากขยับเล็กน้อย : “นี่เหมือนตรงไหน มันใช่เลย! เมืองหงส์บอกว่าเป็นของเผ่าหงส์ แต่ในความเป็นจริง นั่นเป็นอาวุธวิเศษของตี้จวินหงส์ สามารถฝึกฝนได้โดยตรงและเก็บแล้วเอาจากไป ม่านอาคมนี้สามารถเคลื่อนย้ายได้ตามต้องการ”

“ห๊ะ?”

หงส์ที่อยู่รอบๆตกตะลึง

“หมายความว่า เป็นตี้จวินหงส์ที่ไม่อนุญาตให้พวกเราเข้าไปในภูเขา? อย่างนั้นพวกเราจะสร้างความโปรดปรานได้เช่นไร?”

ความสุขของพวกเขา แกร๊กหนึ่งทีก็ไม่มีแล้ว?

“จะให้ทำยังไงได้ รอต่อไป ตี้จวินหงส์น่าจะรู้ว่าพวกเรามาแล้ว”

“ใช่”

เพิ่งสิ้นสุดเสียง ทันใดนั้นร่างของเฟิ่งเสวียนตู้ก็ปรากฏขึ้นที่เชิงเขา

“เข้าพบนายท่าน” เหล่าหงส์รีบทำความเคารพ

“ข้าและราชินีหงส์จะอาศัยอยู่ที่นี่จนกว่าลูกน้อยจะเกิด พวกเจ้าเฝ้าอยู่ที่เชิงเขา ไม่มีเรื่องอะไรอย่าเข้าไป”

ผู้อาวุโสใหญ่เงยหน้ามองอย่างรวดเร็ว : “นายท่าน บัดนี้ราชินีหงส์ตั้งท้อง ต้องมีคนดูแลอย่างระมัดระวังถึงจะถูก”

“ข้าจัดการเอง”

มีหงส์บางคนเปิดปากพูดอย่างกล้าหาญ : “นายท่าน ตัวตนของท่านก็สูงส่งอย่างมากเช่นกัน เอาแบบนี้พวกเราเข้าไปดูแลท่าน?”

“พวกเจ้าเฝ้าที่นี่เอาไว้อย่างเชื่อฟัง ถือว่าทำอย่างเต็มที่แล้ว”

เหล่าหงส์เพียงแค่รู้สึกว่าฟ้าถล่มดินทลาย

“นายท่าน ท่านไม่ให้พวกเราไปสร้างความโปรดปรานตรงหน้าราชินีหงส์ก็แล้วไป อย่างนั้นนายน้อยล่ะ?”

ไม่ว่ายังไงพวกเขาล้วนแล้วต้องทิ้งความโปรดปรานไว้ให้คนหนึ่ง! ไม่อย่างนั้นหงส์จะมีแต่ความสิ้นหวัง!