บทที่ 667 ตอนพิเศษ : ตี้จวินไล่ตามภรรยามายังโลกธุลี ตอนที่ 52

งานเลี้ยงจัดขึ้นอย่างมีความสุข แต่ทุกคนในเผ่าหงส์ต่างก็ดูแลฉู่เชียนหลีอย่างโจ่งแจ้ง หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าการต่อสู้ ที่โจ่งแจ้งอาจทำให้นายน้อยในครรภ์ของนางตกใจได้ หงส์เหล่านี้แทบรอไม่ไหวที่จะต่อสู้กับใครก็ตามที่ส่งคนผอมแห้งลงไป

โชคดีที่มีเฟิ่งเสวียนตู้มีคำว่า “ศัตรู” อยู่ ดังนั้นสันติภาพจึงถูกรักษาไว้อย่างไม่เต็มใจ

ซูหมินและซูยีกำลังรับประทานอาหารอยู่ด้านข้าง พลางมองฉากนี้ด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความพอใจ

ก่อนหน้านี้ยังกังวลว่าเมื่อเชียนหลีมาถึงเผ่าหงส์ จะลำบากหรือถูกกีดกันหรือไม่ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าข้าคิดมากไปหมดแล้ว และแทบทนไม่ไหวที่จะเก็บนางไว้

ฉู่เชียนหลีที่กินอิ่มหนำสำราญ เอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนเก้าอี้บุนวม

เมื่อเฟิ่งเสวียนตู้เห็นนางเป็นเช่นนี้ ก็รีบเอ่ยปากว่า“ฮูหยินง่วงนอนแล้ว ข้าจะอุ้มท่านกลับไปพักผ่อนเดี๋ยวนี้ ”

ซูหมินรีบพูดขึ้นว่า“เสวียนตู้ไม่ต้องห่วง เพิ่งกินข้าวเสร็จ ให้เชียนหลี่ลุกขึ้นไปเดินเล่นเสียหน่อยเถอะ ถ้าสะสมอาหารในตอนกลางคืน ในอนาคตอาจจะส่งผลต่อความอยากอาหารได้ง่าย ๆ นะ”

ซูหมินพูดอย่างไม่เป็นทางการ แต่เขาไม่คิดว่าคนทั้งเผ่าหงส์จะตกตะลึงอยู่ที่เดิม

“การสะสมอาหารในตอนนี้ อาจส่งผลต่อความอยากอาหารในอนาคต ? มันร้ายแรงขนาดนี้เชียวหรือ ? ”

ข้าเคยอ่านหนังสือในโลกมนุษย์มาก่อน ดูเหมือนจะบอกว่า คนท้องจะบอบบางมาก ร้องไห้ไม่ได้ ตาพร่าง่าย ไม่สามารถแตะต้องของเย็นได้ ในอนาคตอาจจะมีอาการปวดกระดูก อีกทั้งยังไม่สามารถนั่งได้นาน จะส่งผลต่อเอว ยืนนานไม่ได้ จะไม่ดีต่อเท้า และก็ไม่สามารถนอนนาน ๆ ได้ ……ยังมี ยังมี ห้ามไม่คิดมาก จะทำให้กังวลง่ายและปวดหัว อีกทั้งยังห้ามมีความสุขมากเกินไป และยิ่งกว่านั้นก็คือห้ามเบื่อ……”

หงส์บางคนยกมือขึ้นทาบหน้าอก เพียงได้ยินสีหน้าก็ซีดเซียวแล้ว

“เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว ให้ข้าช้าลงหน่อยเถอะ ข้ารู้สึกว่าหัวใจของข้าเต้นเร็วจนรู้สึกแย่แล้ว……”

“น่ากลัวเกินไปแล้ว ! แล้วนี่จะทำอย่างไรกันดี เมื่อครู่ดูเหมือนองค์ราชินีก็จะทรงนั่งมานานแล้วนะ”

เมื่อมองไปที่ใบหน้าซีดเซียวตรงหน้าฉู่เชียงหลีก็อดหัวเราะไม่ได้ “จะเกินจริงแบบนั้นได้อย่างไรกัน ?”