บทที่ 668 พิเศษ : ตี้จวินไล่ตามภรรยามายังโลกธุลี ตอนที่ 53

หลังจากที่ผู้อาวุโสใหญ่สั่งเทียนเฉวียน ก็รีบเรียกกลุ่มหงส์ที่อยู่รอบ ๆมารวมกันทันที

“ตอนนี้สถานการณ์ของราชินีหงส์เป็นเรื่องพิเศษ เราต้องใส่ใจกับมันให้มากที่สุด แล้วดูสงบเพื่อไม่ให้ราชินีหงส์ประหม่าไปกับพวกเรา และกังวลมากเกินไป ”

“ขอรับ “

ฉู่เชียนหลี่และเฟิ่งเสวียนตู้เดินช้า ๆ และมาที่ตำแหน่งของธารน้ำเยือกก่อนหน้านี้โดยไม่รู้ตัว

เมื่อมองดูพื้นที่ว่างเปล่าขนาดใหญ่ ฉู่เชียนหลีกะพริบตาอย่างสงสัย “ข้าจะจำได้อย่างไรว่าที่นี่ คือธารน้ำเยือกล่ะ และยังมีภูเขาล้อมรอบ หรือว่าข้าจำผิดไป ?”

เคยได้ยินคนพูดว่าท้องครั้งเดียวโง่ไปสามปี แต่ตอนที่ตั้งครรภ์เซินเป่า จำได้ว่าก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย ทำไมตอนนี้จู่ ๆ ความจำถึงไม่ดีซะแล้วล่ะ ?

เฟิ่งเสวียนตู้กระแอมเบา ๆ แล้วนึกถึงธารน้ำเยือกที่เขาเก็บมา ซึ่งเก็บไว้แต่ไม่เคยเอาออกมาใช้

“ถ้าฮูหยินต้องการธารน้ำเยือก ข้าจะขอให้ผู้เฒ่าใหญ่จัดเรียงให้ใหม่ที่นี่ในวันพรุ่งนี้ เพราะถ้ามีหินอยู่รอบ ๆ มากเกินไปและถ้ามันกระทบเท้าเจ้า ในอนาคตเจ้าอาจจะปวดเท้าได้ง่าย ”

ตอนนี้เขาเต็มไปด้วยความกังวล และเขารู้สึกเสมอว่าเชียนหลีไม่ปลอดภัย

ฉู่เชียนหลีจงใจระงับรอยยิ้มของเขา “อย่าคิดมาก ไม่เช่นนั้นข้าจะโกรธจริง ๆ แล้วนะ ”

“อืม ข้าเข้าใจแล้ว ฮูหยินอย่าโกรธเลย ต่อไปจะไม่ทำแล้ว ”

เมื่อเห็นว่าทัศนคติของ เฟิ่งเสวียนตู้ ค่อนข้างจริงใจ ฉู่เชียนหลี พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “มันดึกมากแล้ว เรากลับไปพักผ่อนกันเถอะ ”

“อืม”

เมื่อกลับมายังเรือน ฉู่เชียนหลีแช่เท้าอีกครั้งหลังจากอาบน้ำ และผล็อยหลับไปอย่างสบาย

อย่างไรก็ตาม เฟิ่งเสวียนตู้ ลุกขึ้นหยิบสมุดบันทึกเล่มเล็กจาก พลังไร้ขอบเขต และบันทึกอย่างระมัดระวัง

สามพันสี่ร้อยห้าสิบหกปีในโลกธุลี เดือน 10 วันที่ 2

ฮูหยินตั้งครรภ์ได้สองเดือนกับอีกยี่สิบเอ็ดวันแล้ว และอารมณ์ตามอำเภอใจก็มากขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย แต่ก็ยังน่ารักมาก ๆ และพลังวิญญาณของนางทำงานได้ตามปกติ แต่ดูเหมือนว่าเป็นหงส์โลภมาก มีคนแจ้งพ่อตาไปแล้ว เพื่อดูว่ามีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ใดที่คล้ายกับราชินีหงส์ในโลกเซียนหรือไม่

ได้ยินมาว่า หลังจากมีครรภ์ถ้าอยากกินของอะไรที่เหมือนกันมาก ๆ เช่นนั้นก็ต้องให้ฮูหยินกิน ไม่อย่างนั้นลูกที่คลอดออกมาอาจจะตาแดงได้

ถึงแม้ว่าตาแดงก็น่ารักมาก แต่ว่าฮูหยินอาจจะไม่มีความสุข ดังนั้นจึงยังต้องการคนมาแทนที่ราชินีหงส์ น่าเสียดาย ที่ลูกน้องของข้าทำอาหารไม่เป็น

นอกจากนี้ วันนี้ฮูหยินผมเสียไปอีกสามเส้น ฮูหยินมองมันอีกสองครั้ง นางน่าจะไม่มีความสุข และพรุ่งนี้ทำชาดำเพิ่มหน่อยแล้วกัน

เฟิ่งเสวียนตู้บันทึกอย่างระมัดระวัง และปิดสมุดบันทึก สมุดบันทึกนั้นหนามาก และดูเหมือนว่ามีอย่างน้อยหนึ่งร้อยหน้า และตอนนี้ได้เขียนลงไปหนึ่งในสามแล้ว

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป และในชั่วพริบตาฤดูหนาวก็มาถึงแล้ว

หนังสือในมือของเฟิ่งเสวียนตู้ได้ถูกเปลี่ยนแล้ว หลังจากหิมะตกหนัก ภูเขาไร้เงาทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยชั้นของหิมะสีขาว

นับตั้งแต่ที่พวกหมาป่าหิมะได้รับคำแนะนำจากวิหงค์ หมาป่าหิมะก็ได้ดูแลตัวเองให้ดี พยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อให้มืออุ่นขึ้น แต่เนื่องจากข้อจำกัดด้านขนาดและความริษยา พวกมันจึงกลัวและสั่นสะท้านกับพวกหงส์ตลอดทั้งวัน

อย่างไรก็ตาม มีข้อดีและข้อเสีย หลังจากนั้นก็จะค่อย ๆ ชินกับมันแล้ว อย่างน้อยก็สังเกตเห็นลมหายใจธรรมดาของเผ่าหงส์อีกครั้ง ธรรมดาและวิวัฒนาการได้สำเร็จจากการขว้างร่างห้าร่างเป็นระดับการแกว่งสี่ขา

ในวันนี้ พวกหมาป่าหิมะกำลังขุดกระต่ายในหิมะ และเมื่อขุดไป กลับพบกับงูน้อยที่ถูกแช่แข็งตัวหนึ่ง

งูน้อยสีเขียวทั้งตัว และรูปร่างที่งดงามเป็นเอกลักษณ์มาก แต่มันกลับงอตัวเองเป็นโบว์เลย ก็ไม่รู้ว่ามันถูกแช่แข็งในหิมะมานานแค่ไหนแล้ว จนตอนนี้มันแข็งไปหมดแล้ว

ลูกหมาป่าหิมะวิ่งเข้ามา อ้าปากและกำลังจะกัดฟัน แต่กลับถูกราชาหมาป่าที่อยู่ข้าง ๆ ดึงคอกลับมา

“อ๊ะ อย่ากัดไปมั่วซั่วสิ ถ้าทำให้ฟันสกปรกแล้ว เช่นนั้นเจ้าก็จะไม่สามารถกลายเป็นมือที่อุ่นได้แล้ว”

ท้ายที่สุดแล้วลูกหมาป่าตัวน้อยตัวนี้ เป็นหมาป่าที่อยู่ใกล้กับมืออุ่นที่สุดในกลุ่มหมาป่าทั้งหมด

“โอ้ ราชาหมาป่า ข้ารู้สึกว่างูตัวนี้ไม่สามารถช่วยชีวิตได้แล้ว ? เจ้าสิ่งนี้ถ้ากินมันเข้าไปก็มีแต่จะทำให้เสียวฟัน ! ”

“เอ๊ะ กินอะไร เจ้าไม่เห็นเหรอ ? รูปร่างของงูตัวนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แค่มองก็รู้ว่าคืองูเห่า เราจะเอามันไปมอบให้กับราชาปีศาจใหญ่ ”

“อ๊ะ ยังคงเป็นราชาใหญ่ที่ฉลาด”

พวกหมาป่าหิมะวิ่งเข้าไปในหุบเขาพร้อมกับงูอยู่ในปาก โดยไม่ได้สังเกตว่างูเขียวน้อยค่อย ๆ ฟื้นขึ้นแล้ว จากนั้นเขาก็ตัวแข็งจนตัวสั่น และย่องเข้าไปในปากของหมาป่าอย่างเงียบๆ

อิ อิ อิ เยี่ยมมากเลย หงส์ผู้หยิ่งผยองเหล่านั้นจะต้องไม่เคยคิดมาก่อน ว่าข้าเซิ่งฉีราชาใหญ่ได้หลบหนีไปยังโลกธุลี และเมื่อข้ากลับมาใหม่ ข้าจะพลิกปฐพีอย่างแน่นอน ! ฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า !

บทที่ 669 พิเศษ ตี้จวินไล่ตามภรรยามายังโลกธุลี ตอนที่ 54

หมาป่าหิมะที่คาบงูเขียวน้อยไว้อยู่ก็สัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของมัน ก็ตกใจถึงกับอ้าปากค้าง และคายงูเขียวน้อยลงบนพื้น