บทที่ 669 พิเศษ ตี้จวินไล่ตามภรรยามายังโลกธุลี ตอนที่ 54

หมาป่าหิมะที่คาบงูเขียวน้อยไว้อยู่ก็สัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของมัน ก็ตกใจถึงกับอ้าปากค้าง และคายงูเขียวน้อยลงบนพื้น

“โอ้ ราชาใหญ่ขยับแล้วขยับแล้ว งูเขียวน้อยนี้เมื่อกี้มันขยับแล้ว ! เมื่อกี้มันคงจะถือโอกาสกินข้าแน่ๆ “

เซิ่งฉีได้แสดงความหวาดกลัวอันยิ่งใหญ่ในใจของเขาออกมาจนหมด จากนั้นก็ตกลงไปในกองหิมะในไม่กี่วินาที และถูกแช่แข็งเป็นไอติมทันที

ฮึก หนาวมาก หนาวมาก หนาวมาก !

ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของหงส์ที่น่ารังเกียจเหล่านั้น ผู้ซึ่งผูกมัดพลังของเก้าโลกใต้ภิภพไว้ในร่างกายของพวกเขา จากนั้นพวกเขาก็มาถึงโลกมนุษย์ที่ไม่มีพลังงานลึกซึ้งอะไรอีก พวกเขาไม่สามารถดูดซับพลังงานที่ลึกซึ้งเพื่อฟื้นฟูความแข็งแกร่งได้ ไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกแล้ว

ที่น่าเกลียดไปกว่านั้นก็คือทำไมที่มัดเป็นโบว์บนตัวของมันนี้ถึงแกะออกไม่ออกล่ะ ?

โอ้ หนาวจริง ๆ เลย จะกลายเป็นงูแช่แข็งแล้ว !

หมาป่าหิมะราชาใหญ่กางกรงเล็บของเขาออกแล้วดึงงูเขียวน้อยออกมา “โอ้ มันไม่แข็งเลย มันขยับตรงไหน แล้วเจ้าทำตัวให้ฉลาดกว่านี้ได้ไหม มันตัวเล็กขนาดนี้ สามารถกินหมาป่าได้หรือ?”

“โอ้ เมื่อกี้มันขยับจริง ๆ ข้ารู้สึกได้ หมาป่าไม่เคยโกหก ข้าได้ยินพวกพี่หัวล้านวิหงค์บอกว่า สัตว์ร้ายที่แดนบำเพ็ญตนนั้นน่าทึ่ง พวกมันสามารถใหญ่ขึ้นและเล็กลงได้ในทันที และพวกมันก็สามารถยืดยาวหรือหดสั้นได้ ! ”

หมาป่าหิมะราชาใหญ่ไม่มีทางเลือก “โอ้ งั้นเจ้าก็อย่าคาบมันไว้ในปากของเจ้า แค่ใช้กรงเล็บตะปบและเตะไปข้างหน้า ! ”

“โอ้ ตกลง ! ”

หมาป่าหิมะหันศีรษะของเขา จากนั้นเตะ งูเขียวน้อยออกไปอย่างไกล

โอ้……โอ้ โอ้ !

สัตว์อสูรที่โง่เขลา รอให้เซิ่งฉีราชาใหญ่เป็นปกติก่อนเถิด จะกินพวกแกทั้งหมดอย่างแน่นอน !

แกรก แกรก แกรก หนาวจัง หนาวจัง หนาวจัง !

พวกหมาป่าหิมะตัวอื่น ๆ ที่ตอนแรกไม่ได้สนใจอะไร แต่เมื่อพวกเขาเห็นงูเขียวกลายเป็นจานร่อนไป ดูเหมือนสัญชาตญาณรูปแบบอื่นจะถูกกระตุ้น และพวกมันก็พุ่งไปข้างหน้าทีละตัวๆ

“โอ้ย ! น่าสนุก ! ”

“เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน ตาข้าแล้ว ตาข้าแล้ว ! ”

แหวะ !