บทที่ 670 พิเศษ : ตี้จวินไล่ตามภรรยามายังโลกธุลี ตอนที่ 55

เมื่องูเขียวน้อยตื่นขึ้นอีกครั้ง มันก็พบว่าตัวเองถูกวางไว้ในรังฝ้ายเนื้อนุ่ม ทันใดนั้นมันก็ตกใจเป็นอย่างมาก

ฮึกฮึก นี่กำลังทำอะไรอยู่กัน จะต้มข้าเหรอ จากนั้นก็จะกินเป็นซุปงูใช่ไหม?

งูเขียวน้อยรีบเลื้อยออกจากรังฝ้าย สัมผัสได้ถึงห้องที่อบอุ่น และถอนหายใจอย่างสบายใจ

ห้องนั้นอบอุ่นมาก สำหรับงูแล้ว ตอนนี้มันดีมากเลย สำหรับกอฝ้ายสีขาวนั้น ไม่เหมาะสมกับสถานะของเซิ่งฉีราชาใหญ่เลยสักนิด

เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนว่าจะลืมบางอย่างที่สำคัญไป ?

ฉู่เชียนหลี！

งูเขียวน้อยตัวอ่อนระรวยลง และต้องการจะหนีไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว ทันทีที่เขามาถึงประตู เกล็ดหิมะก็ตกลงมาบนตัวมัน ทำให้มันกลายเป็นงูแช่แข็งอีกครั้ง

ผ่านไปครู่หนึ่ง ร่างกายของงูน้อยที่ขดตัวเป็นโบว์ก็ถูกพันด้วยผ้าฝ้ายสีขาว

ไอ๊หยา มันหอมมาก !

งูเขียวน้อยคลานออกมาจากห้องอย่างแน่วแน่อีกครั้ง คลานออกมาได้ไม่นาน ก็เห็นก้อนหิมะลอยมาในอากาศ กระแทกหน้าผากของมันอย่างแรง

ปั๊ก！

ใคร ?

ใครกันที่กล้ามาดูหมิ่นเซิ่งฉีราชาใหญ่ได้ขนาดนี้ ?

เซินเป่าสวมเสื้อสเวตเตอร์ขนเป็ดที่ถักให้เขาโดยเหล่าพี่ชายเผ่าหงส์ และวิ่งเข้ามาอย่างมีความสุขในหิมะพร้อมหมวกปอมปอม พร้อมถือก้อนหิมะในมือ เขาปาก้อนหิมะต่อสู้ไปมากับจูเหยียนผู้ซึ่งได้แปลงร่างเป็นมนุษย์

จูเหยียนหมอบอยู่บนพื้นโดยคลุมศีรษะ ท่าทางดูกำลังสงสัยเกี่ยวกับชีวิต “นายน้อยเซินเป่า ไม่สู้แล้ว ไม่สู้แล้ว ”

สุนัขตัวยาว สุนัขตัวเตี้ย และไม่มีใครสนใจความขมขื่นนี้ของสุนัข

เซินเป่าหยิบลูกหิมะปาใส่เขา จะต้องถูกเขาอย่างแน่นอน และถ้าเขาปาลูกหิมะใส่เซินเป่า ก็จะต้องปาเข้าที่หน้าผากเขาร้อยเปอร์เซ็นต์

เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นก้อนหิมะนี้ถูกขว้างออกไป และเมื่อมันกำลังจะตกลงมาบนหัวของเซินเป่า ก็มีวงเวียนสามร้อยหกสิบองศาปรากฏและกลับมาพร้อมเสียงปังและป้ายเข้าหน้าของเขา

ด้วยโชคดีอย่างนี้ของเซินเป่า มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ลูกหิมะจะปาไปโดนเขา