บทที่ 671 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 56

ฉู่เชียนหลียกมุมริมฝีปากขึ้นยิ้มให้แก่งูเขียวน้อยทันที: “แท้ที่จริงแล้วคือต้องการจะเตือนเซินเป่าน่ะ ข้ายังนึกว่าเจ้ายังไม่เลิกล้มความตั้งใจที่คิดอยากจะกัดเขาเสียอีกนะ”

ทั่วทั้งร่างของงูเขียวน้อยแข็งทื่อยิ่งกว่าเดิม: “ฟ่อ นั่นมันจะเป็นไปได้อย่างไร? หนูน้อยที่หน้าตาน่ารักขนาดนี้ งูทั่วไปไม่กล้ากัดแน่นอน”

ผู้เข้าใจสถานการณ์คืองูที่ดี สามสิบปีอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำสามสิบปีอยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำ(เรื่องราวเปลี่ยนแปลงรุ่งเรืองตกต่ำไม่แน่นอน) เวลาที่ควรจะก้มหัวก็ควรก้มหัว

ปลอบใจตนเองอยู่ภายในใจอย่างลวกๆรอบหนึ่ง ในที่สุดงูเขียวน้อยก็นับว่านำความคับข้องใจที่อยู่ภายในใจข่มลงไปได้แล้ว

เซินเป่าวิ่งเข้ามา ใช้ปลายนิ้วจิ้มลงไปบนหัวของเจ้างูเขียวน้อย: “ท่านแม่ ปมรูปผีเสื้ออันนี้นับว่าดูดีเลยทีเดียว เก็บเอาไว้ให้น้องชายเล่น”

“ได้ เซินเป่าอยากจะเก็บไว้ก็เก็บไว้”

เจ้างูเขียวน้อยแอบถอนหายใจอย่างเงียบๆ ดีใจที่ตนเองโชคดีสามารถหนีรอดจากภัยพิบัติไปได้ เมื่อครู่คิดว่าอยากจะห่อหุ้มไว้ด้วยปุยฝ้ายแล้วหาสถานที่ที่ปลอดภัยซุกตัวเอาไว้ ก็ได้ยินฉู่เชียนหลีเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือก

“เจ้าเขียวน้อย เข้ามาข้างในห้อง ข้าจะพูดคุยกับเจ้า”

“ฟ่อ! เข้าใจแล้ว”

ในที่สุดจอมมารผู้นี้ต้องการลงมือกับปมผีเสื้อที่อ่อนแอและโดดเดี่ยวงั้นหรือ?

ฉู่เชียนหลีเพิ่งจะกลับห้อง เฟิ่งเสวียนตู้ยกอาหารกลางวันเข้ามาให้: “ฮูหยินพลางกินพลางถาม”

“อืม สามีของข้าช่างรู้ใจเสียจริง”

ในดวงตาของเฟิ่งเสวียนตู้ปรากฏรอยยิ้มแวบหนึ่ง: “ทั้งหมดเป็นเพราะการอบรมที่ดีของฮูหยิน”

“วันนี้เหตุใดปากของสามีถึงหวานเช่นนี้?”

“เป็นเพราะได้พูดคุยกับฮูหยิน ในใจมีความสุข ปากก็ย่อมหวานเป็นธรรมดาแล้ว”

งูเขียวน้อย: “……”

ฟ่อ!

จนถึงตอนนี้เจ้างูยังไม่ได้กินอะไรเลยนะ เพราะเหตุใดถึงรู้สึกว่าจุกท้องอยู่นิดหน่อยกัน?

“ฟ่อ เจ้างูมาแล้ว ท่านต้องการถามอะไร?”

การแสดงความรักของเฟิ่งเสวียนตู้ถูกขัดจังหวะ หันหน้ากลับไป กวาดมองปมผีเสื้อสีเขียวด้วยสายตาเย็นยะเยือก

ตอนค่ำซุปงูตุ๋น

ฉู่เชียนหลีสำรวจงูเขียวน้อยที่อยู่ตรงหน้า เคลื่อนย้ายพลังทิพย์สายหนึ่ง นำมันมาตรวจสอบตั้งแต่หัวจรดปลายหางรอบหนึ่ง

เดิมทีงูเขียวน้อยยังพยายามประคับประคองพลังอำนาจทั่วทั้งร่างเอาไว้ กลับคาดไม่ถึงว่าพลังทิพย์ที่เข้าสู่ร่างกายสายนั้น นำพลังเสวียนสายหนึ่งที่เหลือทิ้งไว้ภายในร่างกายของมันด้วยความยากลำบากทำลายอย่างสิ้นซากด้วยความรวดเร็ว