บทที่ 685 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 70

เฟิ่งเสวียนตู้ด้านหนึ่งหมกมุ่นอยู่กับการนำไฟเผาตนเอง(แกว่งเท้าหาเสี้ยน) ด้านหนึ่งยังต้องการให้ตนเองแช่สระน้ำเย็นเพื่อลดอุณหภูมิ กล่าวได้ว่าคือต่างกันสุดขั้ว เพียงแต่ว่าตัวเขาเองมีความสุขที่จะได้อยู่ท่ามกลางนั้น

สองวันมานี้ผู้อาวุโสใหญ่เดินเร็วมาก ภาคภูมิใจจนผมปลอมกระพือขึ้นตามลม บรรดาเผ่าหงส์อื่นๆก็ใช้สายตาที่ค่อนข้างอิจฉาในการมองเขา ทำให้ผู้อาวุโสยิ่งจิตใจฮึกเหิมมากยิ่งขึ้น

เมื่อผู้อาวุโสใหญ่เดินเข้าไปด้วยท่าทางเชิดหน้าชูตา บรรดาเผ่าหงส์จึงเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ด้วยเสียงเบา

“ก่อนหน้านี้ไม่เห็นว่าผู้อาวุโสใหญ่จะมีความปราดเปรื่องเช่นนี้ ตอนนี้มองดูเขา มักจะรู้สึกว่าทั่วทั้งกายเต็มไปด้วยพรสวรรค์ที่รุ่งโรจน์กำลังเปล่งประกายระยิบยับ”

“ถูกต้อง ช่างน่าอิจฉาจริงๆ!”

ผู้อาวุโสใหญ่ยกมือขึ้นลูบผมปลอม อารมณ์ยิ่งมีความสุขมากขึ้น

ช่วยไม่ได้ ผู้ใดใช้ให้เขาช่วยตั้งชื่อขององค์หญิงน้อยกันละ

ต่อไป เขาก็จะติดตามองค์หญิงน้อยไปเผยแพร่ชื่อที่ดีทั่วทั้งเผ่าหงส์

อย่าได้ถาม แค่ถามก็คือภาคภูมิใจ

ในตอนนี้เอง เฟิ่งเสวียนตู้นำทั้งกายที่หนาวเย็นยะเยือกเดินออกมาจากด้านข้าง

บรรดาเผ่าหงส์รีบกลั้นหายใจ: “พวกเจ้ารู้สึกว่าบนกายของตี้จวินหงส์ของพวกเราเป็นแสงรุ่งโรจน์แบบใด?”

บรรดาหงส์ครุ่นคิดอย่างละเอียด หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ทุกคนเอ่ยปากตอบเป็นเสียงเดียวกัน: “แสงแห่งอาหารสุนัข!”

เฟิ่งเสวียนตู้ฟังจบ ก็กลับคร้านจะสนใจพวกเขา ไปหาภรรยาของตนเองเพื่อผลิตอาหารสุนัขต่อไป

ด้านในห้อง เอ้อร์เป่าเตะขาเล็กอย่างอารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง ในมือจับงูเขียวน้อยปมผีเสื้อตัวหนึ่งเอาไว้ นำมันทำเป็นลูกตุ้มยกน้ำหนักโดยสิ้นเชิง แขนเล็กแกว่งอย่างมีพละกำลังเป็นพิเศษ

ใบหน้าของงูเขียวน้อยเต็มไปด้วยความซังกะตาย ถูกแกว่งจนดวงตาทั้งสองข้างขดจนจะกลายเป็นยากันยุงอยู่แล้ว อดเอาไว้ไม่ได้จริงๆ ถ้าอ้าปากออกก็จะอาเจียนออกมาทันที

ฉู่เชียนหลีที่ดื่มชาผลไม้อยู่อีกข้างเหลือบดวงตาขึ้นเล็กน้อย กวาดมองไปด้วยสายตาที่ล่องลอย

งูเขียวน้อยตัวสั่นระริกโดยไม่ได้ตั้งใจ จากนั้นก็หุบปากเอาไว้อย่างแน่นสนิท กลืนกลับลงไปดังเอื๊อก

อุแหวะ ตอนนี้ก็คือเสียใจ เสียใจอย่างไม่มีอะไรมาเปรียบเทียบได้

คิดถึงตอนนั้นที่มันอยู่สถานเก้าทมิฬ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามก็คือราชาใหญ่คนหนึ่ง ถึงแม้จะกล่าวว่าเงื่อนไขของสถานเก้าทมิฬจะยากลำบากอยู่เล็กน้อย อย่างน้อยที่สุดก็ยังมีอสูรเสวียชนิดต่างๆคอยถวายเครื่องบูชาอยู่เบื้องล่าง

จะเหมือนกับตอนนี้ที่ไหนกัน ถูกหนูน้อยคนหนึ่งบีบจนเกือบจะตาย!

ฮือฮือฮือ ภายในใจของราชาใหญ่เซิ่งฉีทุกข์ใจ มันคิดอยากกลับไปสถานเก้าทมิฬยิ่งนัก แม้ว่าจะต้องทะเลาะวิวาทกับราชาแห่งอสูรเสวียนภายในกำแพงคูเมืองไปทั่วทุกที่ ก็ดีกว่าถูกคนทำเป็นลูกตุ้มยกน้ำหนักอีกทั้งยังต้องปั้นหน้ายิ้ม

ไม่รู้ว่าตอนนี้บรรดาราชาอสูรเสวียนอื่นๆในสถานเก้าทมิฬ ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายดีหรือไม่

ช้าก่อน......

ตอนนี้มันต่างก็ทุกข์ใจจนสภาพกลายเป็นเช่นนี้แล้ว บรรดาคู่อริบ้าๆในอดีตฝูงนั้น มีสิทธิ์อะไรที่ยังได้เสวยสุขอยู่ในสถานเก้าทมิฬ?

ในฐานะที่เป็นคู่อริเลว ย่อมจะต้องมีสุขร่วมเสพ มีทุกข์ร่วมต้าน

“ฟ่อฟ่อ ท่านราชินีหงส์ งูเขียวน้อยมีข่าวสารสำคัญจำเป็นต้องรายงานท่าน”