บทที่ 713 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 26

ฉู่เชียนหลีถือดาบในมือ ท่าทางสายรุ้ง

“ข้าสามารถทนต่อสมองไม่ดีของเจ้าได้ สามารถเพิกเฉยต่อการกระทำลับหลังของเจ้าได้ แต่ถ้าเจ้าอยากแย่งผู้ชายของข้า เช่นนั้นโทษไม่ได้ วันนี้ถ้าไม่ใช่เจ้าตาย ก็ข้าตาย!”

พูดจบ ทันใดนั้นพลังทิพย์ที่แข็งแกร่งทลายพลังเก้าทมิฬที่กดทับออก พลังทำลายมหาศาล ล้างทั้งแดนปริศนา

“อ่ะ!”

จู่ๆจื่อโยเปล่งเสียงทรมานออกมา ตาแดงจ้องฉู่เชียนหลี

“ที่เป็นสิ่งที่เผ่าหงส์ติดค้างข้า ข้าขอคืนมีความผิดอะไร? เฟิ่งฉือควักหัวใจเก้าทมิฬของข้าไป ข้าเลยทำได้แค่ดูดพลังของสถานเก้าทมิฬเพื่อมีชีวิตอยู่ เป็นคนเผาหงส์ที่ทำให้ข้ากลายเป็นคนไม่ใช่คนเช่นนี้ ข้าจะแก้แค้น ข้าจะขอคืนความเป็นธรรม มีความผิดอะไร?”

ฉู่เชียนหลีหึอย่างเยือกเย็นคำหนึ่ง: “พี่สาว เจ้าคิดให้ดี คนที่โกหกเจ้าคือเฟิ่งฉือ และเฟิ่งฉือก็ตายไปแล้วเมื่อหมื่นปีก่อน เผ่าหงส์ไม่ติดค้างอะไรเจ้า!”

“ตายแล้ว? เขาตายได้ยังไง เขายังรอฟื้นคืนชีพผู้หญิงคนนั้นอยู่ เขา......”

ฉู่เชียนหลีหมดคำพูด: “ไม่ได้ตายอย่างสมบูรณ์จริง ช่วงก่อนยังอยากจะครอบครองร่างของสามีข้าอยู่เลย แต่ว่าตอนนี้น่าจะตายอย่างสมบูรณ์แล้ว คนตายไปแล้ว เจ้ายังโกรธเกลียดอะไรอยู่อีก?”

“ตาย......”จู่ๆพลังของจื่อโยแน่นิ่ง “ตายแล้ว......ทำไมถึงตายได้ เขาคือตี้จวินหงส์......”

ฉู่เชียนหลีเก็บดาบ: “ถึงแม้จะไม่ตายแล้วยังไง? เจ้าคิดที่อยากจะต่ออายุความสัมพันธ์กับเขาหรือฆ่ากันให้ตายไปข้าง? ”

“ข้า......”

อารมณ์ของจื่อโยเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกขึ้นมา

“ตายได้ยังไง เขาตายได้ยังไง ข้ายังไม่ได้ให้เขาตาย ทำไมเขาทิ้งข้าไว้อีกครั้ง?”

“หึ่ง!”