บทที่ 714 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 27

จื่อโยมองดูฉู่เชียนหลีอย่างตกตะลึง จากนั้นสักพัก เสียงคำรามต่ำ: “เจ้าฟังที่ข้าพูดไม่รู้เรื่องใช่ไหม? ข้าเคยพูดว่า ข้าชอบเฟิ่งฉือ!”

ฉู่เชียนหลียกมือขึ้นโบก เก็บม้วนภาพทั้งหมด

“แต่ว่าเฟิ่งฉือตายแล้ว เช่นนั้นตอนนี้เจ้าอยากตายเพื่อเขา?”

“เขาไม่คู่ควร!”

“ใช่สิ เขาล้วนแล้วไม่คู่ควรเลย เช่นนั้นตอนนี้เจ้าอยากจะอาละวาดอะไร?”

ฉู่เชียนหลียกมือถูแหวนจิตหงส์บนนิ้วมือ พูดอย่างถอนหายใจ:

“แม้ข้าจะไม่เข้าใจว่าระหว่างเจ้ากับเฟิ่งฉือมีความแค้นมากขนาดไหน แต่ข้ารู้อย่างหนึ่ง ตอนที่เขาควักหัวใจเก้าทมิฬของเจ้าไป เจ้าก็ไม่สามารถฆ่าเขาได้ แม้ว่าเขาฟื้นคืนกลับมา ยืนตรงหน้าเจ้าอีกครั้ง เจ้าก็ไม่มั่นใจว่าจะสามารถเอาชีวิตของเขาได้ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาตายแล้ว คนตายเหมือนไฟดับ บุญคุณและความแค้นไปตามสายลม ทำไมไม่คิดได้หน่อย?”

จื่อโยอึ้งอยู่กับที่ ทันใดนั้นไม่รู้ว่าต้องตอบสนองอย่างไร

ฉู่เชียนหลีเสนออีกครั้ง: “ถ้าเจ้ายังลืมเขาไม่ได้จริงๆ งั้นก็ฝึกบางคนที่เก็บสะสมเป็นตัวแทน? ข้าเคยเห็นสนใจเก็บสะสมตัวแทนมากมาย บางคนกำลังมองหาใครสักคนที่ดูคล้ายกับคนที่ตัวเองชอบ และมีบางคนชอบสะสมใบหน้า ดวงตา จมูก ปาก เสียง.....แต่ละที่ที่เหมือนกันก็สามารถหาได้หนึ่งคน รู้สึกว่าไม่เลว......”

จื่อโยยิ่งอึ้งไปกันใหญ่ สักพักใหญ่ เปิดปากพูด:

“เจ้าชอบเฟิ่งเสวียนตู้?”

“ใช่สิ ชอบ”

“หากว่าเขาเปลี่ยนใจ ระหว่างทางเขาชอบผู้หญิงอีกคนล่ะ?”

“เช่นนั้นต้องฆ่าทิ้ง”

“เจ้าทำใจได้?”

“ข้าชอบเขา รักไม่เปลี่ยนแปลง สามารถมอบชีวิตไว้ในมือเขา เขายอมหักหลังข้าที่รักเขาขนาดนี้ มีอะไรที่ข้าจะทำใจไม่ได้?”

“หากฆ่าเขาไม่ได้ล่ะ?”

“เป็นไปไม่ได้! ข้าฉู่เชียนหลีอยากให้ใครตาย เขาต้องไม่มีชีวิตอยู่ ไม่เช่นนั้น ข้าจะพลิกแผ่นดินหาเก้าวัน ทำให้ทั่วหล้าไม่ได้สงบสุขสักวินาที บังคับ ข้าก็บังคับเขาจนตายได้”