บทที่ 715 พิเศษ: ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 28

เดิมทีเฟิ่งเสวียนตู้อยากจะแทงจื่อโยทีเดียวให้ตาย แต่ผลคือได้ยินสิ่งที่นางพูด หักหลบดาบ ฟันโดนม้วนภาพที่อยู่บนพื้นโดยตรง ทำให้ม้วนภาพกลายเป็นเศษผง

“ฮูหยิน เมื่อกี้เจ้ามีของอะไรตกลงไปบนพื้นหรือไม่?”

ฉู่เชียนหลีกลืนน้ำลายเอื๊อกคำหนึ่ง จ้องจื่อโยอย่างแรง: “ไม่มี ที่ของข้าไม่มีอะไรเหมือนม้วนภาพพวกนั้น”

“ข้ารู้สึกว่าใช่ ผู้ชายในโลกถ้าพูดถึงความหล่อ จะมีใครสามารถเทียบข้าได้ ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่ฮูหยิน ไม่ถูกใจใครถึงจะถูก”

“ใช่ ใช่”

จื่อโยอยู่ข้างๆมองจนปวดฟัน: “พวกเจ้าสองคนเลี่ยนไม่เลี่ยน?”

ฉู่เชียนหลีจ้องไป: “เกี่ยวอะไรกับเจ้า!”

จื่อโยยืนขึ้นอย่างเชื่องช้า ยกมือขึ้นหมุนพลังเก้าทมิฬ: “ข้าเอาหนุ่มน้อยที่เจ้าพึ่งพูดเมื่อกี้ เจ้าหาคนที่เหมือนกันให้ข้า ไม่เช่นนั้นข้าจะระเบิดตัวเอง พวกเราจบเห่ด้วยกัน”

“เรื่องนี้เรื่องเล็ก......แค๊กๆ......”ฉู่เชียนหลียังพูดไม่จบ จู่ๆรู้สึกถึงมือที่กอดเอวตัวเองแน่นขึ้น รีบเปลี่ยนเรื่อง “.....เจ้าจะระเบิดตัวเองก็รีบ หนุ่มน้อยอะไร ข้าไม่เคยรู้จักหนุ่มน้อยอะไร”

“เจ้า.....เพื่อน ข้าว่าตำแหน่งเจ้าในครอบครัวไม่ได้เรื่อง?”

ฉู่เชียนหลีซบในอ้อมกอดของเฟิ่งเสวียนตู้ มองบน: “เจ้าจะไปรู้อะไร!”

เฟิ่งเสวียนตู้คิ้วขมวด ดาบในมือห่อหุ้มด้วยพลังอีกครั้ง: “รำคาญ ฟันเลยไหม”

“รอก่อน รอก่อน เจ้าขี้เหร่ จื่อโยคนนี้เป็นตาค่ายกลของแดนปริศนา ถ้าฟันเลย ไม่แน่ทั้งสถานเก้าทมิฬอาจจะได้รับผลกระทบ”

“ไม่เป็นไร ได้รับผลกระทบ ค่อยๆจัดการก็ได้”

“คือ......” ฉู่เชียนหลีรีบดึงมือของเฟิ่งเสวียนตู้ ในปากก็บ่นไป: “เจ้าพูดแล้วว่าจะพาข้าเที่ยวเล่นไปทุกที่ ถ้าสถานเก้าทมิฬทลาย เจ้าที่เกิดเป็นนายท่านของเผ่าหงส์ จะอยู่นิ่งได้อย่างไร? ถึงเวลานั้นเจ้ายุ่งเรื่องนี้เรื่องนั้น เวลาที่อยู่กับข้าและลูกก็น้อยลงใช่ไหม? ถึงขั้นไม่มีความสุขจะทำอย่างไร? หรือว่าไปหาหนุ่มน้อย......”

เฟิ่งเสวียนตู้ยกมือขึ้นสะบัด ดาบในมือถูกเก็บ

“เรื่องเยอะมาก ไม่ฟันแล้ว”