บทที่ 730 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 43

ในทะเลทรายอันกว้างใหญ่ อสูรเสวียนประเภทต่างๆมากมายเร่งเดินทาง ฝุ่นตลบตลอดทาง ซึ่งกันและกันยังคงไม่ลืมที่จะกล่าวทักทายกันสองคำ

“อู้ ได้ยินมาว่าจักพรรดินีของพวกเราไม่ตายเลยด้วยซ้ำ นอกจากนี้ยังออกมาจากค่ายกลได้สำเร็จแล้ว”

“เอ๋ ร้ายกาจขนาดนี้เลยหรือ? เช่นนั้นพวกเราสามารถใช้ชีวิตใหม่ได้แล้วใช่หรือไม่?”

“อู้ ข้าได้ยินมาว่าจักพรรดินีของพวกเราเป็นคนด้วยนะ มีแขนมีขา ไม่รู้เหมือนกันว่านางกินอสูรหรือเปล่า?”

“อู้หู กลัวอะไร สถานเก้าทมิฬของพวกเราขาดแหล่งน้ำ ล้วนแล้วหลายปีแล้วไม่เคยอาบน้ำ จักรพรรดินีคงไม่ใช่คนที่ไม่เลือกขนาดนี้หรอกมั้ง?”

“ได้ยินมาว่าไม่ค่อยเลือกอาหารนะ? พวกเขากินทุกอย่าง ว่ากันว่ายังทำแป้งม้วนภรรยาเป็นด้วย น่าสยดสยองมาก และยังมีอีกหลายอย่าง กินเด็กน้อยล้วนแล้วไม่ติดฟัน!”

“ซู เช่นนั้นพวกเราวิ่งเร็วขนาดนี้ เป็นการส่งหัวคนไปไม่ใช่หรือ?”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา เหล่าอสูรเสวียนหยุดเดินทันที มองไปทางนครจิ่วโยอ๋องด้วยความลังเล

“อู้ เอาแบบนี้พวกเรารอหน่อยดีกว่า วิ่งเร็วขนาดนี้ ไม่มีพืชเขียวให้เอาสักหน่อย”

“โม่ พูดแล้วมันก้ใช่ อั๊ยยะ ขาที่มีอาการชักของข้ากำเริบแล้ว มีเพียงสามขาเท่านั้นที่จะก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ”

ไก่ฟ้าห้าสีตัวหนึ่งลงสู่พื้น เอ๋ มีปีกไม่บิน ใช้สองขาเดิน ก็คือการเล่น

เดิมทีมังกรใต้ดินที่อยู่ด้านข้างตัวหนึ่งกำลังเดินทางหลบๆซ่อนๆอย่างรวดเร็ว เมื่อได้ยินคำพูดนี้กระโดดออกมาทันที ค่อยๆดิ้นไปมาอยู่บนพื้นอย่างช้าๆ สิบห้านาทีคลานได้ครึ่งเมตร

ด้านข้างค่ายกล จื่อโยมองไปที่พื้นที่ที่ปกคลุมด้วยค่ายกลด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง

ตรงกลางค่ายกลมีสระหนึ่งโผล่ออกมา ปูด้วยหินกรวด ไม่เห็นร่องรอยของสิ่งสกปรก มองเห็นก้นสระภายในพริบตา

บนผิวน้ำ เซินเป่าที่แปลงกายเป็นหงส์น้อยกางพุงลอยอยู่บนพื้นน้ำ ปีกเล็ก ๆ เคลื่อนไหวเป็นระยะ ๆ ถอนหายใจด้วยความสบายใจ

“จิบจิบ ท่านแม่ ในน้ำสบายอย่างมาก ท่านก็รีบลงมาแช่น้ำสิ”

ฉู่เชียนหลีลุกขึ้นยืน : “ข้า.....”

เฟิ่งเสวียนตู้อุ้มคนขึ้นมาทันที : “ท่านแม่ของเจ้านางไม่ต้องการ”

แช่น้ำ? แถมยังเป็นการแช่น้ำต่อหน้าผู้คนในที่สาธารณะ?

ชีวิตนี้ล้วนแล้วไม่มีโอกาสนี้!

ฉู่เชียนหลียกแขนขึ้นและโอบรอบคอของเฟิ่งเสวียนตู้ : “เจ้าขี้เหร่ ข้าคิดว่า.....”

เฟิ่งเสวียนตู้ก้มหน้าโดยตรง จูบไปที่ปากของฉู่เชียนหลี