ตอนที่ 75
บทที่ 75 ใจกล้ามาก!
October 22, 2026
ซุนยู่จือเห็นซูยี่ไม่ไว้หน้านางเช่นนี้ สีหน้าของนางมีร่องรอยของความดุร้ายปรากฏขึ้นทันที
“ซูยี่ เช่นนี้ก็เท่ากับว่าเจ้าไม่คิดจะให้เกียรติพี่สะใภ้ของเจ้า?”
“เกียรติต้องหาด้วยตัวเอง ไม่ใช่รอคนอื่นให้” ซูยี่พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
เรื่องที่ซุนยู่จือเคยทำมาในหลายปีนี้ จะบอกว่าเป็นบ่อมูลหมูก็ไม่เกินจริง ยังจะเอาหน้าอีกเหรอ?
นางไม่ดูสาระรูปของตนเองบ้างเลยหรือว่าคู่ควรหรือไม่?
ซุนยู่จือหัวเราะอย่างเย็นชา “ได้ เจ้าเป็นคนบีบบังคับข้าเอง”
ในขณะ นางหยิบจี้หยกที่มีเชือกสีแดงผูกชิ้นหนึ่งออกมา ถืออยู่บนปลายนิ้วเขย่าไปมาอย่างเชื่องช้า
“ดูซิ ข้าไปพบของดีอะไรมา?”
สีหน้าของซูยี่เคร่งขรึมลงทันที
โดยเฉพาะซูจิ่นจือที่อยู่ด้านข้างก้าวออกมาข้างหน้าสองก้าว ถามด้วยความร้อนใจ
“นั่นเป็นของท่านแม่ ไปอยู่ในมือของเจ้าได้อย่างไร?”
“แหม ของหมั้นหมายระวังน้องรองและน้องสะใภ้ เก็บมานานหลายปียังคงดูใหม่ ถึงขั้นจนจนต้องมาอาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กที่หลังคารั่ว แต่ก็ไม่ยอมแตะต้องมัน เห็นแล้วน่าซาบซึ้งถึงมาก”
ซูยี่จ้องจี้หยกไม่กระพริบตา “คืนให้ข้า!”
“คืนเจ้า?” ซุนยู่จือหัวเราะ “น้องรอง ของถูกเจ้าส่งไปที่โรงจำนำ หลังจากนั้นมาอยู่ในมือของข้า ข้าจะคืนให้เจ้าอย่างง่ายดายได้อย่างไร?”
สีหน้าของซูยี่คล่ำม่วง “เจ้าต้องการพูดอะไร?”
“ยาถอนพิษที่อยู่ในมือของฉู่เชียนหลี”
“เป็นไปไม่ได้!”
ซูยี่ตะคอก ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
เดิมทีซุนยู่จือคิดว่าอย่างไรก็ทำสำเร็จแล้ว หลังจากได้ยินคำตอบของเขา ภายในใจรู้สึกโกรธขึ้นมาทันที
“ซูยี่ เจ้าคิดให้ดีก่อน ตอนที่หมินเสียนจากไป ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับนางล้วนแต่ถูกคนทำลายจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงจี้หยกชิ้นนี้ที่เป็นของแทนใจสุดท้ายของเจ้า”
ซูยี่กัดฟันแน่น หลับตาทั้งคู่ลงปกปิดความบอบช้ำที่ทะลักออกมา
ซุนยู่จือเห็นเขาถูกกระตุ้น รีบพูดต่อทันที
“พวกเจ้าสองคนรักกันอย่างสุดซึ้ง มุ่งมั่นที่จะมีชีวิตและตายร่วมกัน เจ้าแน่ใจหรือว่าจะไม่สนใจแม้กระทั่งของแทนใจสุดท้ายของนาง? ข้าแค่ต้องการยาถอนพิษของฉู่เชียนหลี หลังจากได้ยาถอนพิษมา ข้าจะรีบคืนของให้เจ้าทันที”
“ไม่!”
ซูยี่ลืมตาขึ้น สีหน้าแน่วแน่
“ความสัมพันธ์ของข้าและน้องเสียนถูกจารึกไว้ในใจ จี้หยกชิ้นนี้ เจ้าต้องการก็เอาไปเถอะ ข้าไม่มีทางปล่อยให้เจ้ามีโอกาสข่มขู่ฉู่เชียนหลีเพราะข้า!”
ซุนยู่จือได้ยินคำพูดประโยคนี้ ยกจี้หยกขึ้นด้วยความโมโห
“ถ้าหากเจ้าไม่ตอบตกลง เชื่อหรือเปล่าว่าข้าจะโยนมันทันที?”
“แล้วแต่เจ้า”
นางอู๋เริ่มร้อนใจแล้ว “ฮูหยินซุน เจ้าอย่าลืมเรื่องที่ตอบตกลงข้า”
หมอคนอื่นไม่เข้าใจว่าพิษที่อยู่บนร่างกายของฉู่หลิงเซวียนคืออะไรกันแน่ ดังนั้น นางจำเป็นต้องเริ่มลงมือจากฉู่เชียนหลี เพื่อเอายาถอนพิษมา!
ซุนยู่จือกัดฟัน “ซูยี่ ข้าจะถามเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย ตกลงเจ้าจะให้ยาถอนพิษหรือไม่?”
“ไม่!”
“ได้! เจ้าเป็นคนเลือกเองนะ”
ซุนยู่จือกัดฟัน ขว้างจี้หยกที่อยู่ในมือลงพื้นอย่างกะทันหัน
“ไม่!”
ซูจิ่นจือคร่ำครวญเสียงเบาด้วยความเจ็บปวด ก้าวออกไปข้างหน้าหวังรับจี้หยก แต่มันไม่ทันการณ์
ซูยี่หลับตาลงด้วยความเจ็บปวด มีหยดน้ำตาไหลออกมาจากหางตา
น้องเสียน ข้าทำผิดต่อเจ้า……
ในช่วงวิกฤต มีเงาแส้แลบผ่าน ในขณะที่จี้หยกกำลังจะตกสู่พื้น มันถูกม้วนขึ้นมาได้อย่างหวุดหวิด
“เพี๊ยะ”
จี้หยกตกลงบนฝ่ามือ ฉู่เชียนหลีกำมันเอาไว้แน่น ถึงถอนหายใจอย่างโล่งอก
หลังจากนั้น นางสะบัดแส้อย่างกะทันหัน ฟาดไปทางซุนยู่จือโดยตรง