บทที่ 1033

“ข้าบอกแล้วว่าอย่ามายุ่งกับข้า!”

หลี่เซียวม่านกัดฟันแน่น แล้วหันหลังเตรียมจะเดินจากไป

แต่แล้วก็หยุดชะงักก่อนหันกลับมา “เรื่องลูกแก้วหลิงหลง ขออภัย...”

“รอให้คุณชายใหญ่กลับมา จะลงโทษข้าอย่างไรก็ได้”

พูดจบ หลี่เซียวม่านก็รีบจากไปอย่างรวดเร็ว

ฉินไป๋หลี่ก็กลับไปตามหาลูกแก้วหลิงหลงของเขาต่อ

พวกซีหลานอาศัยอยู่ในลูกแก้วหลิงหลง บัดนี้ลูกแก้วหลิงหลงตกลงไปในคลองแล้วไหลไปตามท่อ มิรู้ว่าไปอยู่ที่ใดแล้ว

พวกเขาคงหนาวเหน็บกันน่าดู

เขาต้องรีบไปหาให้เจอ!

ตามหาไปตามท่อระบายน้ำต้องหาเจอแน่!

ฉินไป๋หลี่ตามหาไปเรื่อย ๆ แต่กลับมิทันสังเกตเห็นว่ามีพวกอันธพาลหลายคนกำลังแอบตามเขาอยู่

เมื่อมาถึงริมทะเลสาบที่ไม่มีผู้คน

จู่ ๆ พวกอันธพาลก็กรูกันเข้ามา

ใช้กระสอบคลุมหัว แล้วใช้ไม้ทุบตีฉินไป๋หลี่อย่างรุนแรง

“คนทรยศแผ่นดิน! สมควรตาย!”

“ตีให้ตาย!”

ฉินไป๋หลี่ดิ้นรนอย่างไรก็มิหลุด เขาถูกกระสอบคลุมหัวแล้วถูกทุบตีอย่างหนัก

ทันใดนั้นเอง ฟู่จิ่งหลีเห็นเหตุการณ์นี้จึงตะโกนขึ้นทันที “หยุด! กำลังทำอะไรกัน!”

เมื่อเห็นว่ามีคนมาแล้ว พวกอันธพาลก็รีบวิ่งหนีไป

ฟู่จิ่งหลีรีบเข้าไปช่วยคนในกระสอบออกมา เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ตกตะลึง

“คุณชายรองฉิน? เหตุใดเป็นเจ้า?”

“เมื่อครู่...”

ฉินไป๋หลี่เช็ดเลือดที่หน้าผาก “ขอบพระทัยองค์ชายเจ็ดพ่ะย่ะค่ะ”

ฟู่จิ่งหลีถอนหายใจ “แม่ทัพใหญ่ฉินเป็นเป้าโจมตีในราชสำนักหลายวันนี้ ช่วงเวลานี้เจ้าอย่าออกไปข้างนอกเลย ข้าจะส่งเจ้ากลับ”

ฉินไป๋หลี่ขมวดคิ้วแล้วพูดอย่างแน่วแน่ “กระหม่อมมิเชื่อว่าพี่ใหญ่ของกระหม่อมจะทรยศแผ่นดิน รอให้ท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการกลับมา ทุกอย่างก็จะกระจ่างเองพ่ะย่ะค่ะ”