บทที่ 1059

“เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”

“หม่อมฉันได้เบาะแสบางอย่างมา ขอให้หม่อมฉันได้สนทนาเป็นการส่วนตัวกับฮูหยินหวงเถิดเพคะ”

ฟู่เฉินหวนพยักหน้ารับ

แล้วให้คนรับใช้ทั้งหมดถอนตัวออกจากเรือนไป

ลั่วชิงยวนนั่งมองฮูหยินหวงผู้กำลังร่ำไห้คร่ำครวญด้วยสีหน้าที่เย็นชา “ฮูหยินหวง ข้าได้สืบหาความจริงเรื่องของท่านแล้ว”

“ท่านเพียงแค่บอกข้ามาเถิดว่า ใครเป็นผู้บอกท่านว่าการบนบานศาลกล่าวที่ศาลเจ้าเขาหลิงซานนั้นศักดิ์สิทธิ์นัก”

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของฮูหยินหวงเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

นั่นหมายความว่าลั่วชิงยวนทราบแล้วว่านางได้สังหารสามีของตน

“ท่านมิต้องกังวล ข้าได้ปล่อยตัวฮูหยินจูไปแล้ว และข้าก็จะปล่อยตัวท่านเช่นกัน แต่ท่านต้องบอกความจริงมา”

ฮูหยินหวงก้มศีรษะลงแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “หลิ่วอิ๋งเอ๋อร์ อนุแห่งตระกูลหลิวเป็นผู้บอกข้าเจ้าค่ะ”

สีหน้าของลั่วชิงยวนเปลี่ยนไป

ซ่งเชียนฉู่ถาม “อาจจะเป็นเพียงการบอกต่อ ๆ กันมาจนเป็นเช่นนี้ก็ได้ใช่หรือไม่?”

ลั่วชิงยวนส่ายหน้า “ยังมิสามารถยืนยันได้ ต้องสืบหาต่อไป”

ทั้งสองเดินออกจากเรือน

ฟู่เฉินหวนประหลาดใจยิ่งนัก “เร็วเช่นนี้เลยหรือ? นางบอกความจริงแล้วรึ?”

ลั่วชิงยวนจึงเล่าเรื่องที่ค้นพบให้เขาทราบ

ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “มิน่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ”

“ทุกคนที่เราสามารถสืบหาได้ต่างก็หายตัวไปหมด”

ใจของลั่วชิงยวนหนักอึ้ง

เข็มทิศอาณัติสวรรค์ได้คำนวณแล้วว่าตระกูลเหยียนยังมิถึงทางตัน

บัดนี้หลักฐานมากมายกลับขาดหายไป

ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะมีโอกาสล้มตระกูลเหยียนได้ยากยิ่ง

“คนต่อไปคือหลิ่วอิ๋งเอ๋อร์ อนุแห่งตระกูลหลิว นางมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเหยียนด้วยหรือไม่?”

ฟู่เฉินหวนพยักหน้ารับ

“เช่นนั้นเราไปดูกันเถิด”

ที่จวนตระกูลหลิวนั้นก็เช่นเดียวกัน มิพบศพ ดังนั้นอนุแห่งตระกูลหลิวจึงมิยอมบอกอะไร