บทที่ 1060

เหยียนหน่ายซิน!

“เป็นนางจริง ๆ! ก่อนหน้านี้ นางลักเอาป้ายของมหาราชาจารย์เหยียนไปให้เจ้าเพื่อระดมกำลังทหาร แต่บัดนี้กลับไปช่วยตระกูลเหยียน นางต้องการจะทำอะไรกันแน่!”

ฟู่เฉินหวนรู้สึกงุนงง

ลั่วชิงยวนส่ายหน้า แล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “สตรีผู้นี้มิธรรมดา เราต้องระวังตัวไว้ให้ดี”

“หม่อมฉันจะไปสอบถามนางเอง”

ขณะที่กำลังจะออกไป ฟู่เฉินหวนกลับคว้ามือของนางไว้

ลั่วชิงยวนอึ้งไปเล็กน้อย

แล้วหันหน้ามามองเขา

“ระวังตัวด้วย”

“วางใจเถิดเพคะ” หลังจากที่ลั่วชิงยวนออกไปแล้วก็ไปสืบหาเรื่องราวของเหยียนหน่ายซินก่อน

เพื่อหาทางติดต่อนาง

มิถึงครึ่งชั่วยาม เหยียนหน่ายซินก็ปรากฏตัวต่อหน้าลั่วชิงยวน

นางยังคงสวมเสื้อคลุมสีดำตัวใหญ่บดบังใบหน้าไว้ครึ่งหนึ่ง

“เจ้ามาเร็วเสียจริง”

เหยียนหน่ายซินกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ข้ารู้ว่าเจ้ากับอ๋องผู้สำเร็จราชการกำลังสืบหาข้า ข้าอยากจะไปหาเจ้ามานานแล้ว แต่ก็ยังไม่มีโอกาส”

“วันนี้เป็นโอกาสดี พาข้าไปพบอ๋องผู้สำเร็จราชการเถิด”

ลั่วชิงยวนอึ้งไปเล็กน้อย “ต้องการพบฟู่เฉินหวนหรือ? มีเรื่องอะไรที่บอกข้ามิได้หรือ?”

เหยียนหน่ายซินเชิดคางขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุม แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “เจ้ากลัวอะไร?”

“ข้าต้องการพบเขาเพื่อเจรจาความร่วมมือ”

“นี่เป็นโอกาสที่ดี แต่พวกเจ้าต้องการความช่วยเหลือจากข้า”

ถ้อยคำที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเหยียนหน่ายซินทำให้ลั่วชิงยวนสนใจ

ในที่สุดก็พาเหยียนหน่ายซินเข้าไปในตำหนักอ๋องผ่านทางประตูหลัง แล้วพานางไปยังห้องตำราของฟู่เฉินหวน

เมื่อปิดประตูห้องแล้ว

เหยียนหน่ายซินจึงถอดเสื้อคลุมออก

ฟู่เฉินหวนประหลาดใจเมื่อได้เห็นนาง

ก่อนที่ทั้งสองจะถามอะไร เหยียนหน่ายซินก็อธิบายเอง