บทที่ 1100

ฟู่อวิ๋นโจว!

หล่างมู่กำหมัดแน่น แล้วกระโจนเข้าไปอีกครั้ง

ผู้คนมากมายต่างเป็นห่วงฟู่อวิ๋นโจว หล่างมู่เป็นคนเผ่านอกด่าน ฝีมือของเขาเป็นที่ประจักษ์ของทุกคนแล้ว

ร่างกายที่อ่อนแอของฟู่อวิ๋นโจวจะรับมือได้อย่างไร

แต่ลั่วชิงยวนรู้ดีว่าเวลาที่ฟู่อวิ๋นโจวปรากฏตัวนั้นเหมาะสม นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับเขาที่จะแสดงความสามารถ

ฟู่อวิ๋นโจวรับหมัดของหล่างมู่ได้อย่างแน่นอน

จากนั้นทั้งสองก็ต่อสู้กันอย่างดุเดือดหลายสิบกระบวนท่า

ทำให้ผู้คนในที่นั้นต่างตกตะลึง

“นี่คือองค์ชายห้าหรือ?”

“ฝีมือของเขาแข็งแกร่งเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?”

“ใช่แล้ว มิใช่ว่าเขาป่วยอยู่หรอกหรือ?”

ขณะที่ผู้คนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ ฟู่อวิ๋นโจวก็พบจุดอ่อนของหล่างมู่แล้ว จึงเหวี่ยงหล่างมู่ลงไปกับพื้น แล้วชกเข้าที่ใบหน้าของหล่างมู่

ลั่วชิงยวนรีบวิ่งเข้าไปห้าม “หยุดนะ!”

ฟู่อวิ๋นโจวสะดุ้งแล้วลดมือลง

หล่างมู่ลุกขึ้นยืนและกำลังจะตอบโต้ แต่ถูกลั่วชิงยวนดึงไว้

“หล่างมู่แพ้แล้ว” ลั่วชิงยวนประกาศผลทันที

สายตาของนางมองฟู่อวิ๋นโจวด้วยอารมณ์ซับซ้อน “ขอแสดงความยินดีกับองค์ชายห้าเพคะ”

เขายังคงมิได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระและเรียบง่าย แต่กลับเลือกที่จะอยู่ในเมืองหลวงและมิคิดจะปกปิดฝีมือของตนอีกต่อไป

บัดนี้ความทะเยอทะยานในดวงตาของฟู่อวิ๋นโจวชัดเจนยิ่งนัก

ฟู่อวิ๋นโจวรู้สึกอึดอัดใจจึงได้แต่ก้มลงคารวะ “ขอยอมรับ”

จากนั้นเขาก็มองไปที่เหยียนผิงเซียวที่อยู่บนพื้น แล้วกล่าวว่า “เหยียนผิงเซียวใช้อาวุธที่ซ่อนไว้ ถือว่าฝ่าฝืนกฎ เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว จึงมิจำเป็นต้องลงมืออีก”

“องค์ชายหล่างมู่เข้ามาแทรกแซงการประลองในฐานะคนเผ่านอกด่านก็เป็นเรื่องมิเหมาะสม เมื่อการประลองสิ้นสุดลง เรื่องนี้ก็จบลง จะไม่มีการสอบสวนอีกต่อไป”

ฟู่อวิ๋นโจวพูดอย่างสงบ เสียงดังฟังชัดเปี่ยมด้วยพลัง

การตัดสินเช่นนี้ถือเป็นการช่วยชีวิตเหยียนผิงเซียวและเป็นการให้เกียรติหล่างมู่ด้วย