บทที่ 1238

เซียวชูได้ยินดังนั้นก็ตกใจ รีบกล่าวด้วยความร้อนใจ “เห็ดหลินจือน้ำแข็งอยู่ที่ใด ข้าจะไปตามหา!”

เซียวชูพูดจบก็จะวิ่งออกจากห้องไป

แต่ในตอนนั้นเอง พลันมีเสียงดังมาจากด้านนอก

“ข้ามีเห็ดหลินจือน้ำแข็ง!”

ในวินาทีต่อมา ซ่งเชียนฉู่ก็วิ่งเข้ามาด้วยความร้อนใจ

“เชียนฉู่?” ซ่งอวี่ตกใจ

ซ่งเชียนฉู่รีบหยิบเห็ดหลินจือน้ำแข็งส่งให้ซ่งอวี่ “ท่านพ่อ รีบช่วยชีวิตคนเถิดเจ้าค่ะ”

ซ่งอวี่ตาเป็นประกาย รีบลงมือทันใด

เซียวชูซาบซึ้งใจ “คุณหนูซ่ง ขอบคุณมาก!”

ซ่งเชียนฉู่ยังคงหอบหายใจขณะถามว่า “ชิงยวนเล่า? นางพักอยู่ที่ใด?”

เป็นฉู่จิ้งที่ไปรับนางบนเขา แล้วจึงพานางกลับมาซีหลิงได้อย่างรวดเร็ว

มิเช่นนั้นหากนางเดินทางเองคงต้องใช้เวลาอีกสองวันกว่าจะถึง

เซียวชูได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าลำบากใจ รีบพาซ่งเชียนฉู่ออกไปข้างนอก

แล้วกล่าวอย่างลังเล “พระชายาไปกับเฉินชีแล้ว”

“ไปแคว้นหลี”

ซ่งเชียนฉู่ได้ฟังดังนั้นก็ตกใจ “ว่ากระะไรนะ? นางไปแคว้นหลีแล้วหรือ?”

“เหตุใดกัน?”

เซียวชูจึงเล่าเหตุการณ์ตอนนั้นให้ซ่งเชียนฉู่ฟัง

เรื่องราวตอนนั้นเกิดขึ้นกะทันหัน เซียวชูจึงมิรู้ว่าเหตุใดพระชายาจึงไปกับเฉินชี

หลังจากที่ซ่งเชียนฉู่ฟังจบก็มีสีหน้าเคร่งขรึม

ชิงยวนจากไปแล้ว มิรู้ว่าพวกนางจะได้พบกันอีกหรือไม่

ครู่หนึ่งซ่งอวี่เดินออกจากห้อง สีหน้าที่เคร่งขรึมในที่สุดก็ผ่อนคลายลง

“ท่านหมอซ่ง ท่านอ๋อง...”

ซ่งอวี่ยิ้มอย่างโล่งใจ “ตอนนี้รอดชีวิตแล้ว”

“กระบี่ของเฉินชีมิได้แทงจุดสำคัญ แต่กระบี่เล่มนั้นมีพลังชั่วร้าย ท่านอ๋องต้องพักฟื้นสักระยะ”

เซียวชูโล่งใจ “เช่นนั้นก็ดี ขอบคุณท่านหมอซ่ง!”