บทที่ 1306

“ดูเหมือนว่าจะมิได้อะไรจากศพพวกนี้ ไปดูคุณหนูใหญ่ตระกูลมู่ดีกว่า”

ลั่วชิงยวนมองไปยังนายท่านมู่

นายท่านมู่มองเวินซินถงด้วยสีหน้าลำบากใจ “ท่านนักบวชระดับสูง ที่สำคัญคือผู้ใดเข้าไปในเรือนของบุตรสาวข้าล้วนต้องประสบเคราะห์ร้าย”

“หากมิต้องเข้าไปแล้วแก้ไขเรื่องนี้ได้ก็จะดีที่สุด”

“ข้าเกรงว่าจะสร้างปัญหาให้ท่านนักบวชระดับสูง ถึงตอนนั้นข้าคงรับผิดชอบมิไหวขอรับ”

เวินซินถงกล่าวอย่างราบเรียบ “มิเป็นอะไร ข้าอยากจะสอบถามสถานการณ์จากนาง”

“ก็ได้ขอรับ ท่านนักบวชระดับสูงเชิญตามข้ามา”

จากนั้นนายท่านมู่ก็พานางไปยังหน้าเรือนของมู่หยวนหยวน

เมื่อมาถึงที่นี่ก็รู้สึกได้ถึงลมที่พัดแรงคมกริบราวกับคมดาบ

โอบล้อมไปด้วยจิตสังหาร

ปะทะเข้าใส่ในเรือนอย่างบ้าคลั่ง

ทั่วทั้งเรือนอบอวลไปด้วยรัศมีชั่วร้าย ผู้ที่เข้ามาสัมผัสกับรัศมีเหล่านี้ย่อมต้องประสบกับความโชคร้าย

ถึงขั้นอาจจะถูกวิญญาณชั่วร้ายเข้าสิงจนเสียชีวิตได้

เวินซินถงและลั่วชิงยวนเข้าไปในเรือน

ผลักเปิดประตูห้องเข้าไป

ในห้องคุณหนูใหญ่ตระกูลมู่ มู่หยวนหยวนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างหน้าต่างด้วยท่าทางหดหู่

ใบหน้าของนางซีดเซียวและอิดโรย ไร้ซึ่งชีวิตชีวา ร่างกายอยู่ในสภาพป่วยไข้

เมื่อเห็นพวกนางเข้ามาก็เพียงหันไปมองแล้วเบือนหน้าหนี

“ผู้ที่เข้ามาจะต้องประสบเคราะห์ร้าย ข้าขอเตือนให้พวกท่านรีบออกไป ข้ามิอยากให้มีผู้ใดต้องบาดเจ็บล้มตายอีก”

ดูเหมือนมู่หยวนหยวนจะรู้ว่าช่วงนี้มีคนตายไปมิน้อย

เวินซินถงเดินเข้าไปนั่งลง แล้วกล่าวว่า “คุณหนูมู่ ข้ามาที่นี่ก็เพื่อแก้ไขปัญหาของตระกูลเจ้า”

“หากเจ้ามิอยากให้มีผู้ใดต้องบาดเจ็บล้มตายอีก”

“หวังว่าเจ้าจะบอกเล่าตามความจริงว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น”

มู่หยวนหยวนหันมามองนาง กล่าวเสียงเรียบด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “มันเริ่มขึ้นเมื่อห้าวันก่อน”

“หลังจากที่ข้าเข้ามาในเรือนนี้ ก็มิสามารถออกไปได้อีก”

“ท่านพ่อส่งคนเข้ามาพาข้าออกไป แต่คนผู้นั้นกลับตายอย่างอนาถในเรือนในทันที”

“ตายต่อหน้าข้า”

“นางรับใช้ที่เข้ามาปรนนิบัติก็กรีดร้องในยามค่ำคืน แล้วสิ้นใจตาย”