บทที่ 1307

ลั่วชิงยวนที่เป็นคนธรรมดายังมีความสามารถเช่นนี้

แต่นางที่เป็นถึงนักบวชระดับสูงกลับไม่มี!

ภายนอกเวินซินถงสงบนิ่งมิแสดงอาการใด ๆ แต่ภายในใจกลับปั่นป่วนราวกับคลื่นลม

นางมิอาจยอมรับความจริงนี้ได้

เมื่อลั่วชิงยวนมอบสิ่งที่นางต้องการทั้งหมดให้

เวินซินถงจึงรีบไปจัดการกับวงแหวนแห่งเวทในทันที

ในขณะที่วงแหวนแห่งเวทถูกเปิดออก ลั่วชิงยวนก็ได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวน

ที่จุดศูนย์กลางวงแหวนแห่งเวทแต่ละแห่งกักขังวิญญาณไว้มากมาย

หากจะทำลายวงแหวนแห่งเวทก็ต้องจัดการกับสิ่งเหล่านั้นก่อน

เวินซินถงรับมือแล้วเริ่มรู้สึกว่ายากลำบาก

ลั่วชิงยวนมองดูอยู่ข้าง ๆ อดมิได้ที่จะกังวลเรื่องความสามารถของเวินซินถง

นางคงมิเคยรับมือกับวิญญาณมากมายเช่นนี้เพียงลำพัง

โดยเฉพาะในยามนี้ที่มีอักขระเวทมิเพียงพอ ยิ่งยากลำบากขึ้นไปอีก

แต่เนื่องจากนางเป็นนักบวชระดับสูง จะให้ผู้ใดเห็นความยากลำบากของนางมิได้

ลั่วชิงยวนมองแล้วอดมิได้ที่จะรู้สึกสงสาร จึงเข้าไปช่วยนางในทันที

พร้อมกับสอนนาง “เชื่อมอักขระเวทเหล่านี้เข้าด้วยกันจะกลายเป็นเชือกที่สามารถจัดการวิญญาณได้ในวงกว้างมากขึ้น”

ลั่วชิงยวนกล่าวพลางสาธิตให้นางดูด้วยการสะบัดเชือกอักขระ คล้องวิญญาณกลุ่มใหญ่เข้ามาในทันที

เวินซินถงเห็นภาพนี้ก็ตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม ในใจยิ่งเดือดดาล

ลั่วชิงยวนถึงกับลอบเรียนรู้สิ่งนี้!

อีกทั้งยังทำได้อย่างง่ายดาย

เวินซินถงโกรธเกรี้ยวในใจ รู้สึกได้ถึงภัยคุกคามที่รุนแรง

ทั้งสองร่วมมือกัน จึงสามารถจัดการกับสิ่งเหล่านั้นได้อย่างรวดเร็ว

จากนั้นเวินซินถงก็ทำลายวงแหวนแห่งเวทในทันที

รัศมีชั่วร้ายพลันสลายไปอย่างเห็นได้ชัด

เวินซินถงก้าวเข้าไปในเรือนของมู่หยวนหยวนอีกครั้ง แล้วกล่าวว่า “เรียบร้อยแล้ว”

นายท่านมู่ตกตะลึง “เรียบร้อยแล้วหรือ?”

“ให้คุณหนูใหญ่มู่ลองออกมาดูเถิด”

นายท่านมู่พยักหน้า แต่ก็ยังมิกล้าเข้าไปด้วยตนเอง ตั้งใจจะส่งผู้คุ้มกันเข้าไป