บทที่ 1514

การแพ้ให้กับสตรีนางหนึ่งช่างเป็นความอัปยศอดสูอย่างยิ่ง

ฉีเฮ่ายอมสังหารผู้คนในที่นั้นทั้งหมดดีกว่าต้องคุกเข่าขออภัยต่อสตรีผู้นี้!

ในวินาทีต่อมา

ผู้คุ้มกันที่ฉีเฮ่านำมาก็กรูกันเข้ามา แล้ววิ่งเข้าใส่ลั่วชิงยวน

ในขณะนั้นเอง ผู้คุ้มกันตลาดมืดก็เคลื่อนไหวในทันที

บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นในพริบตา

ทำให้ผู้คนจำนวนมากที่มุงดูอยู่ต่างถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว ด้วยเกรงว่าจะโดนลูกหลง

ฉีเฮ่าจ้องลั่วชิงยวนเขม็ง แล้วพุ่งเข้าใส่ลั่วชิงยวน

ในเวลานั้นเอง เงาร่างสีดำก็ร่อนลงมากลางอากาศ เข็มเงินหลายเล่มพุ่งตรงมา

จิตสังหารพวยพุ่ง

ฉีเฮ่าตอบสนองอย่างรวดเร็ว ถูกบังคับให้ถอยหลังไปหลายก้าว

เข็มเงินพุ่งปักลงบนพื้น

เสียงอันเปี่ยมด้วยอำนาจและทรงพลังดังมาจากฟากฟ้า “ข้าจะดูว่าใครกล้าแตะต้องน้องสาวของอวี๋หงผู้นี้!”

เมื่อเสียงนั้นดังขึ้นก็ดึงดูดสายตาของผู้คนมากมายนับมิถ้วน

ทุกคนพากันมองไปตามเสียง จึงเห็นเงาร่างในชุดคลุมสีดำอยู่บนชายคา ภายใต้หน้ากากผีนั้นเพียงพอที่จะสะกดข่มผู้คนที่อยู่ในที่นั้นได้

ฉีเฮ่าขมวดคิ้ว ทันใดนั้นก็เกิดความคิดที่จะถอยหนี

มิอยากเป็นศัตรูกับตลาดมืด

แต่มินานเขาก็ถูกความโกรธในใจครอบงำ จึงตวาดว่า “เจ้าคือเจ้าเมืองแห่งเมืองป้านกุ่ยใช่หรือไม่!”

“ข้าคือฉีเฮ่า แม่ทัพใหญ่ค่ายอวิ๋นโจว!”

“วันนี้สตรีผู้นี้ล่วงเกินข้า หากเจ้ามอบนางให้ข้า ข้าจะละเว้นความผิดทั้งปวง! จะมิเอาโทษกับเมืองป้านกุ่ยของพวกเจ้า!”

ฉีเฮ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโส

อวี๋หงกระโจนตัวลงมายังพื้นดินยืนขวางอยู่เบื้องหน้าลั่วชิงยวน เขาเผชิญหน้ากับฉีเฮ่าโดยมิได้แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย

ถึงแม้ตลาดมืดมิควรล่วงเกินบุคคลเช่นนี้

หากปะทะกันโดยตรง อำนาจย่อมมิอาจเทียบกับค่ายทหารอวิ๋นโจวได้

แต่อวี๋หงยังคงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาและหนักแน่น “ลั่วชิงยวนคือคุณหนูใหญ่แห่งเมืองป้านกุ่ย เป็นน้องสาวของอวี๋หงผู้นี้!”

“ใครกล้าแตะต้องนาง ผู้นั้นก็เท่ากับหาเรื่องอวี๋หงผู้นี้และหาเรื่องเมืองป้านกุ่ยทั้งหมด!”