บทที่ 1513

ทั้งสองปะทะกันหลายสิบกระบวนท่า ลั่วชิงยวนเอาแต่หลบหลีก แต่เพียงแค่หลบหลีกก็สามารถทำให้ฉีเฮ่าโกรธแทบตายได้

จูลั่วที่ยืนมองอยู่ตลอดเวลารู้สึกกังวล

สตรีผู้นี้มิได้อ่อนแอเลย

ท่านแม่ทัพใหญ่ประมาทแล้ว!

ทันใดนั้นเอง เสียงฮือฮาด้วยความตื่นเต้นก็ดังขึ้นโดยรอบ

เพราะลั่วชิงยวนถูกบีบให้ถอยไปจนถึงขอบลานประลองแล้ว

อาจตกลงไปได้ทุกเมื่อ

สายตาของฉีเฮ่าเย็นชา ฉวยโอกาสจับบ่าของลั่วชิงยวน มุมปากแสยะยิ้มเย็น “จับเจ้าได้แล้ว!”

“ดูสิว่าตอนนี้เจ้าจะหลบได้อย่างไรอีก!”

หลังจากพูดอย่างนั้นเขาก็ลงมือหนักขึ้น ลั่วชิงยวนรับมือด้วยความตึงเครียด แต่ด้วยความแตกต่างของน้ำหนักตัว ฉีเฮ่าจึงจับแขนและขาของนางแล้วยกขึ้น

ฉีเฮ่ายกตัวลั่วชิงยวนขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง เตรียมจะโยนนางออกจากลานประลอง

ทว่าในชั่วขณะนั้นเอง ลั่วชิงยวนก็ออกแรงอย่างแรง ใช้เท้าข้างหนึ่งเกี่ยวคอของฉีเฮ่าไว้

จากนั้นก็หมุนตัวหลุดจากมือของฉีเฮ่า แล้วเกี่ยวคอฉีเฮ่าแล้วล้มลงกับพื้น

ลั่วชิงยวนร่วงลงสู่พื้นก่อนแล้วฟาดฝ่ามือลงไป แรงลมยกฝุ่นคละคลุ้งก่อนจะกระโจนตัวขึ้นในพริบตา

แต่ขาทั้งสองข้างยังคงล็อกคอของฉีเฮ่าไว้แน่น

กดฉีเฮ่าลงกับพื้นอย่างแรง

จากนั้นก็ออกหมัดเข้าที่ใบหน้าอย่างแรง

หมัดนี้เกือบจะใช้กำลังทั้งหมด ในชั่วขณะนั้นฉีเฮ่ากำลังจะลุกขึ้น แต่กลับถูกหมัดหนึ่งกระแทกกลับลงพื้นอย่างแรง

ศีรษะกระแทกพื้นดังโครม

ฟังแล้วชวนขนลุกซู่ คงจะเจ็บปวดนัก

ฉีเฮ่าโดนกระแทกจนศีรษะมึนงง ลั่วชิงยวนฉวยโอกาสออกหมัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต่อยเขาจนใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด

เสียงฮือฮาดังมาจากนอกลานประลอง

มิคาดคิดว่าทุกสิ่งจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างกะทันหันเช่นนี้

เมื่อครู่ยังถูกฉีเฮ่าบีบให้ถอยไปถึงขอบลานประลอง วินาทีต่อมากลับกดฉีเฮ่าลงกับพื้นแล้วต่อย

ฉีเฮ่าโดนต่อยไปหลายหมัด เมื่อใกล้ได้สติแล้ว

เตรียมจะโต้กลับ