บทที่ 210

”ค่าตอบแทนคือกระไร?” แม่ทัพฉินถามอย่างกังวล

ลั่วชิงยวนพูดอย่างตรงไปตรงมา “นี่คือชะตาของฉินเชียนหลี่ หากข้าจะหาตำแหน่งที่ชัดเจนของเขา ข้าต้องการเลือดของญาติสนิทของเขา นี่อันตรายมาก”

การหาตัวฉินเชียนหลี่เป็นงานหนัก และงานหนักนี้ก็อันตรายมาก

แม่ทัพฉินตะลึงไปเมื่อได้ยินเช่นนี้และเขากำลังจะเอ่ยปาก

ทันใดนั้นก็มีเสียงหนักแน่นดังขึ้น “ข้าเอง”

ทั้งสองพากันตะลึงก่อนหันไปมองเห็นฉินไป๋หลี่เดินเข้ามารวดเร็ว

เขาบอกว่า “เอาเลือดจากหัวใจข้าไปได้”

แม่ทัพฉินตกใจมาก “ไม่ได้ นี่เป็นเรื่องอันตรายมาก และมันเป็นหน้าที่ข้า ข้านั้นขาก้าวลงหลุมไปครึ่งหนึ่งแล้ว แม้จะมีเรื่องเกิดขึ้นกับข้า ข้าก็อยู่มานานพอแล้ว”

แต่ฉินไป๋หลี่เถียงทันทีว่า “ท่านพ่อ ท่านเป็นเสนาบดีคนสำคัญของวังหลวง แคว้นนี้ต้องการท่าน ราษฎรเองก็ต้องการท่าน ให้ข้าคนที่ไร้ค่าทำเรื่องที่เป็นประโยชน์เถอะ”

“ไป๋หลี่” แม่ทัพฉินตกใจมาก

ฉินไป๋หลี่มองลั่วชิงยวนอย่างมุ่งมั่น “เอาของข้าไป”

ลั่วชิงยวนเตือนเขา “ชะตาของฉินเชียนหลี่มีเคราะห์ร้าย แม้ว่าเขาจะรอดหายนะคราวนี้มาได้ ก็จะมีครั้งต่อ ๆ ไปอีก”

“ครั้งนี้ข้าช่วยท่านช่วยชีวิตเขา นี่คือการกระทำที่จะเปลี่ยนชีวิต แล้วท่านเองก็ต้องจ่ายราคาครั้งนี้ด้วย ท่านคิดถึงเรื่องนี้หรือไม่?”

ฉินไป๋หลี่พยักหน้าหนักแน่น “ข้าคิดแล้ว”

“ได้ เช่นนั้นไปเตรียมตัว ข้าจะเริ่มแล้ว” ลั่วชิงยวนไม่รู้ว่าราคาใดที่ฉินไป๋หลี่จะต้องจ่ายหลังจากนำเลือดจากหัวใจเขามาแล้ว

นางเพียงรู้ว่าเมื่อมีได้ก็ต้องมีเสีย

เดิมทีนางอยากให้ฉินไป๋หลี่ได้พบกับเวินซีหลานก่อน แต่ชีวิตของฉินเชียนหลี่ก็อยู่บนเส้นด้าย และทั้งแม่ทัพฉินและฉินไป๋หลี่ต่างก็ร้อนใจ

ดังนั้นนางจึงทำได้เพียงนำเลือดออกมาก่อน แล้วหาตำแหน่งของฉินเชียนหลี่เพื่อส่งคนไปช่วยเชา

จากนั้นก็ค่อย ๆ บอกเขาเรื่องเวินซีหลาน

เดาว่าเมื่อถึงตอนนั้นแม่ทัพฉินก็คงจะเปิดใจยอมรับได้แล้ว