บทที่ 692

แต่นางกลับหยุดการเคลื่อนไหวกะทันหัน

เมื่อนึกถึงบางสิ่งบางอย่าง ดวงตาของนางก็สว่างขึ้น

เหยียนหน่ายซินยกมุมริมฝีปากขึ้นแล้วค่อย ๆ วางมือลง “จู่ ๆ ข้าก็นึกถึงสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่านี้ขึ้นมาได้”

“ข้าเดาว่าข้าคงมิใช่คนผู้เดียวที่อยากรู้ว่าหน้าตาเจ้าน่าเกลียดเพียงใด ให้ทุกคนได้ดูด้วยจะดีกว่า”

“ให้ทุกคนได้ค้นพบสิ่งที่อยู่ภายใต้หน้ากากลึกลับนี้ด้วยกัน ดูจะเป็นเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากกว่า”

“จริงหรือไม่?”

ลั่วชิงยวนสัมผัสได้ถึงความชั่วร้ายเล็ก ๆ ในน้ำเสียงหยิ่งผยองของเหยียนหน่ายซิน

เหยียนหน่ายซินออกจากห้องเก็บฟืน เมื่อนางกลับมาอีกครั้ง นางก็นำชุดคลุมสีดำมาให้ลั่วชิงยวนใส่

นางหยิบหมวกม่านยาวอีกใบมาสวมให้หญิงสาว ขดริมฝีปากแล้วพูดพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ ว่า “เจ้าสังหารองค์ชายห้า ก่ออาชญากรรมร้ายแรงเช่นนี้ย่อมต้องโทษตัดศีรษะ ข้าจะให้โอกาสเจ้าได้มีชีวิตอยู่ หากเจ้ารอดไปได้ ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าและทำเหมือนเรื่องนี้มิเคยเกิดขึ้น!”

ลั่วชิงยวนมิรู้ว่าเหยียนหน่ายซินต้องการจะทำอะไร แต่มันคงมิใช่เรื่องดีแน่

หลังจากนั้นมินาน เหยียนหน่ายซินก็นำชามน้ำซึ่งมีกลิ่นหอมพิเศษมา

มีคนหลายคนกดหัวไหล่ของลั่วชิงยวนเอาไว้ ในขณะที่เหยียนหน่ายซินกรอกน้ำจากชามลงบนหน้ากากของลั่วชิงยวนอย่างได้ใจ

หลังจากเทน้ำใส่หน้ากากของลั่วชิงยวนแล้ว เหยียนหน่ายซินก็ยิ้มอย่างพอใจ “ขอให้เจ้าโชคดี”

……

ตอนเย็น

องค์จักรพรรดิและคนอื่น ๆ กลับจากการล่าสัตว์อีกครั้งพร้อมสัมภาระเต็มพิกัด

ทุกคนแสดงความยินดีให้กัน และองค์จักรพรรดิก็อารมณ์ดีมาก

งานเลี้ยงอาหารค่ำถูกจัดขึ้นในวัง อาหารมากมายถูกนำเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ทั่วทั้งโถงตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นหอม ทุกคนในโถงต่างหิวกระหาย

หลังจากที่นั่งแล้วก็ได้ดื่มเหล้าชั้นดีและอาหารโอชะ บรรยากาศที่กลมกลืนกันและเสียงหัวเราะอย่างต่อเนื่อง

ในเวลานี้เหยียนหน่ายซินเดินเข้าไปในห้องโถงอย่างช้า ๆ “วันนี้ทุกคนอารมณ์ดี เช่นนั้นหม่อมฉันจะช่วยให้ทุกท่านสนุกสนานกันอย่างเต็มที่! ขอแสดงความยินดีกับองค์จักรพรรดิที่กลับมาพร้อมสัตว์ป่ามากมายเพคะ!”

เมื่อเห็นเช่นนี้ องค์จักรพรรดิจึงขมวดคิ้วด้วยความสงสัยว่าเหยียนหน่ายซินต้องการจะทำอะไร

“เจ้าจะทำให้ทุกคนสนุกสนานกันอย่างเต็มที่ได้อย่างไร?” องค์จักรพรรดิหยิบเครื่องดื่มขึ้นมาแล้วถามอย่างใจเย็น

เหยียนหน่ายซินยิ้มอย่างภาคภูมิใจและปรบมือ

"นำมันขึ้นมา!"