บทที่ 710

เขาไม่ใช่หมอหลวง!

เมื่อวานนางเห็นเขาที่ลานตำหนักของเหยียนหน่ายซิน!

การแสดงออกของลั่วชิงยวนเปลี่ยนไป นางกระโดดลงจากรถวิ่งไปที่รถม้าข้างหน้า และเข้าไปในรถม้าของฟู่อวิ๋นโจวทันที

หมอหลวงปลอมนั่งข้างเขา ในมือถือถาดขนมหวานเอาไว้ ขณะที่ฟู่อวิ๋นโจวก็ถือชามน้ำแกงไว้ในมือและกำลังจะดื่มมัน

เมื่อเห็นการบุกรุกอย่างกะทันหันของนาง เขาก็ตกใจเล็กน้อย

“ท่านเสวยมิได้!” ลั่วชิงยวนยกมือขึ้นทันทีและปัดชามยาในมือของฟู่อวิ๋นโจว

ใบหน้าของหมอหลวงปลอมที่อยู่ด้านข้างเปลี่ยนไป ประกายเย็นชาแวบขึ้นมาใต้แขนเสื้อของเขา และกริชก็พุ่งเข้าแทงลั่วชิงยวนทันที

ลั่วชิงยวนถูกบังคับให้ล่าถอยและกระโดดลงจากรถม้า

หมอหลวงปลอมโฉบเข้ามา กริชในมือของเขาคมมาก

ลั่วชิงยวนพาเขาลงไปที่พื้นเพื่อให้อีกฝ่ายอยู่ห่างจากฟู่อวิ๋นโจว หลังจากหลบหนีไปได้สองก้าว นางก็หันกลับมาและเริ่มต่อสู้กับหมอหลวงปลอมทันที

แต่ในขณะนี้ จู่ ๆ ชายอีกคนที่แต่งตัวเป็นขันทีก็บินเข้ามาและลอบโจมตีลั่วชิงยวนที่ด้านหลัง สีหน้าของลั่วชิงยวนเปลี่ยนไป ก่อนจะรีบหลบหนี

ในขณะนี้ มีร่างหนึ่งบินเข้ามาเตะขันทีที่กำลังย่องเข้ามาด้วยลูกเตะอันทรงพลัง

“เจ้าบาดเจ็บหรือไม่?” ฟู่เฉินหวนมองไปที่ลั่วชิงยวนด้วยความกังวล

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าลั่วชิงยวนเก่งวรยุทธ แต่นางก็ได้รับบาดเจ็บ นี่เป็นเวลาที่ควรจะพักผ่อนให้เต็มที่ และไม่เหมาะที่จะต่อสู้ผู้อื่นเช่นนี้

ลั่วชิงยวนส่ายหน้า

หมอหลวงปลอมที่ถือกริชใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ดังกล่าวและแทงฟู่เฉินหวนที่ด้านหลัง

คิ้วของลั่วชิงยวนเลิกขึ้น คว้าแขนของฟู่เฉินหวนไว้ พยายามดึงเขาหลบ

แต่ทันใดนั้นก็มีร่างหนึ่งพุ่งเข้าหาหมอหลวงปลอม

เขายังตะโกนขึ้นอีก “ท่านอ๋อง ระวังด้วย!”

ทันใดนั้นลั่วเยวี่ยอิงก็ขัดขวางด้านหลังฟู่เฉินหวน กริชของหมอหลวงปลอมก็แทงเข้าที่หน้าอกของลั่วเยวี่ยอิง

ฟู่เฉินหวนตอบสนองอย่างรวดเร็วและเตะอีกฝ่ายออกไป

แต่ร่างของลั่วเยวี่ยอิงยังคงล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนระโหยโรยแรง

“เยวี่ยอิง!” ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้วและประคองนางทันที

ลั่วชิงยวนเหลือบมองเบา ๆ ก่อนที่ดวงตาของนางจะกลับมาเย็นชา