บทที่ 748

ฟู่เฉินหวนหันกลับไปมองดูพื้นดิน และจมลงไปในความคิดอันลึกซึ้ง

ลั่วชิงยวนพูดอย่างช้า ๆ "ร่างของเมิ่งฮว๋ายฉายน่าจะละลายไปเพราะของเหลวที่ละลายศพได้”

“ด้วยเหตุนี้จึงมิพบเขาหลังจากค้นหามานาน มิพบเขาทั้งเป็นหรือตาย และมิพบศพของเขาด้วย”

ฟู่เฉินหวนตกใจ "ของเหลวที่ละลายศพได้..."

“ในเมืองเล็ก ๆ อย่างซีหยาง แปลกนักที่มีเรื่องเช่นนี้ด้วย”

ลั่วชิงยวนมิได้เฉลยออกไปว่าศพดังกล่าวน่าจะใช้ของเหลวที่ละลายศพได้ที่ถูกทำขึ้นจากสูตรลับของแคว้นหลี

มันมีพลังทำลายล้างมากจนสามารถละลายทุกสิ่งได้โดยไม่มีสิ่งใดเหลือทิ้งไว้

นี่เป็นสูตรลับการใส่ปุ๋ยดอกไม้จริง ๆ

ใช้เพียงเล็กน้อยก็สามารถละลายซากสัตว์ให้เป็นปุ๋ยได้

ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้ว “ต้องไปตามสืบดูว่าคนที่หายไปคนอื่น ๆ หายไปแบบนี้หรือไม่”

ลั่วชิงยวนรั้งเขาไว้ “หากในหนึ่งวันท่านไปเยี่ยมคนมากเกินไป มันจะทำให้ผู้คนสงสัยอย่างแน่นอน”

“เราค่อยเคลื่อนไหวกันเงียบ ๆ ในตอนกลางคืนกันเถอะ”

ฟู่เฉินหวนพยักหน้า “ก็ได้”

อันที่จริงลั่วชิงยวนสงสัยแล้วว่า เรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับตระกูลเหยียน ชายลึกลับจากแคว้นหลีลงมืออีกครั้งแล้ว

ดังนั้นจึงต้องระมัดระวังมากขึ้นและไม่เผลอแหวกหญ้าให้งูตื่น

จากนั้นทั้งสองก็ไปบอกลานางหวังแล้วจากไป

พวกเขากลับเข้าที่พักและเปลี่ยนอาภรณ์

ลั่วชิงยวนไม่มีอะไรทำและต้องการสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลฟ่าน

นางยังคงกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่นางหวังบอกแกนางเมื่อครู่

ฟู่เฉินหวนติดตามนางไป

ในระหว่างวัน เมืองซีหยางมีชีวิตชีวาและเจริญรุ่งเรืองมาก ทั้งสองคนกำลังกินและดื่มโดยแกล้งทำเป็นเดินจับจ่ายใช้สอย

ลั่วชิงยวนเดินไปรอบ ๆ แผงขายของและมาถึงแผงขายหน้ากาก

เขาหยิบหน้ากากผีเสื้อมาสวม จากนั้นหันไปมองฟู่เฉินหวน “ดูดีหรือไม่?”

ฟู่เฉินหวนหยิบอันหนึ่งขึ้นมาอย่างไม่เป็นทางการและพูดเบา ๆ “ดูไม่ดี”