ตอนที่ 773
บทที่ 773
October 21, 2026
“ได้สิ” ลั่วชิงยวนยกยิ้ม ดวงตาเต็มไปด้วยความดีใจอย่างยิ่ง
เมื่อเห็นสายตาของลั่วชิงยวนที่จ้องมองมาที่เขา เสวี่ยชวนเฟิงก็รู้สึกภูมิใจมาก เขาผายมือเชิญชวนและพาลั่วชิงยวนออกจากหออี๋ชุน ไปยังโรงน้ำชา
“ข้ายังมิรู้เลยว่าแม่นางชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไร”
ลั่วชิงยวนตอบอย่างใจเย็น “คุณชาย เรียกข้าว่าฝูเสวี่ยก็ได้”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้เสวี่ยชวนเฟิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “ฝูเสวี่ย? ท่านคือแม่นางฝูเสวี่ยจากหอฝูเสวี่ยงั้นหรือ?”
ลั่วชิงยวนยิ้มและมิพูดอะไร
เสวี่ยชวนเฟิงพูดด้วยความประหลาดใจ “มิน่าแปลกใจที่แม่นางมาปรากฏตัวที่หออี๋ชุน”
“ข้าคิดว่าแม่นางมีพรสวรรค์ในการร้องเพลงและร่ายรำนัก และข้าก็ชอบการร้องเพลงและร่ายรำด้วย หากมีโอกาส ข้าหวังว่าจะได้หารือเรื่องนี้กับแม่นางฝูเสวี่ย”
ลั่วชิงยวนหัวเราะเบา ๆ “ได้สิ”
เมื่อมาถึงโรงน้ำชา พวกเขาสั่งชาและของว่าง จากนั้นทั้งสองก็เริ่มพูดคุยกัน
จากบทกวีและเพลง สู่หัวข้อเรื่องความรักและความฝัน
ทั้งสองคุยกันอย่างสนุกสนาน ราวกับว่าพวกเขามีหัวข้อให้พูดคุยกันอย่างมิรู้จบ
พวกเขาทั้งสองทานอาหารกลางวันที่ร้านน้ำชาโดยตรงและพูดคุยกันต่อ
เสวี่ยชวนเฟิงรู้ว่านางคือพระชายาอ๋อง และพูดว่า “ท่านอ๋องทรงใจดีกับพระชายามาก เขายังพาพระชายามาเยี่ยมญาติถึงซีหยางด้วย”
ลั่วชิงยวนเงยคาง ยิ้มและถอนหายใจ “นั่นเป็นเพียงการแสดงเท่านั้น”
“การแสดง? ท่านหมายความว่าอย่างไร” เสวี่ยชวนเฟิงถามอย่างสงสัย
ดวงตาของลั่วชิงยวนเต็มไปด้วยความโศกเศร้า และตอบว่า “พระองค์ทำเช่นนี้เพียงเพื่อชื่อเสียงของตนเท่านั้น”
“ท่านอ๋องมีคนอื่นอยู่ในใจแล้ว”
“และ......”
เสวี่ยชวนเฟิงขมวดคิ้วมองนาง
ลั่วชิงยวนยิ้มอีกครั้ง “เขามิรู้จักรักหยกถนอมบุปผา ข้าก็มิสนใจเขาหรอก”
“ในฐานะพระชายา เพื่อช่วยปกป้องคนที่เขารักจากการถูกทำร้าย และในทางเดียวกัน เขาจะมอบเงินให้ข้าใช้อย่างมิสิ้นสุดเช่นกัน”
“พูดง่าย ๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องเงินเท่านั้น”
ดวงตาของเสวี่ยชวนเฟิงเป็นประกาย เขาก็พยักหน้าด้วยความเข้าใจ “ข้าเข้าใจแล้ว”