บทที่ 821

ในขณะนี้เหยียนผิงเซียวและลั่วเยวี่ยอิงตื่นขึ้นแล้ว พวกเขารีบสวมอาภรณ์อย่างลุกลี้ลุกลนและพยายามจะวิ่งออกจากห้อง

แต่ก็ชนเข้ากับไทเฮา และทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัว

ไทเฮาตกใจอย่างยิ่ง และชี้ไปที่เหยียนผิงเซียวด้วยความโกรธ “เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่ได้?!”

เหยียนผิงเซียวเงยหน้าขึ้นมอง และพูดด้วยความตื่นตระหนก “เสด็จป้า!”

“เสด็จป้า นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด กระหม่อม… กระหม่อมมิรู้เรื่องเลย!”

เหยียนผิงเซียวจำได้เพียงว่า วันนี้เขากำลังจะใส่ร้ายลั่วชิงยวนและฟู่อวิ๋นโจว เหตุใดตอนที่ตื่นขึ้นมา เขา ถึงมาอยู่บนเตียงกับลั่วเยวี่ยอิงได้?

“เจ้าอยากให้ข้าโกรธจนตายรึ? ที่นี่คือพระราชวัง!” ไทเฮาโกรธจัด

ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้เป็นงานชมบุปผา มีคนมามากมาย ตอนนี้กลายเป็นตัวตลกไปหมดแล้ว!

ในเวลานี้ ลั่วเยวี่ยอิง ซึ่งคุกเข่าอยู่ข้าง ๆ พูดอย่างประหม่า “ได้โปรดยกโทษให้หม่อมฉันด้วยเพคะ ไทเฮา! หม่อมฉันกับท่านพี่เหยียนรักกัน วันนี้เกิดเรื่องเช่นนี้โดยมิได้ตั้งใจ ทำให้งานเลี้ยงของไทเฮาเสียหาย ขอไทเฮาทรงลงโทษ! แต่ขอไทเฮาทรงเมตตาอนุญาตให้หม่อมฉันกับท่านพี่เหยียนได้ครองคู่กันด้วยเถิดเพคะ!”

จากนั้นไทเฮาก็สังเกตเห็นว่าสตรีที่อยู่ข้าง ๆ นางคือลั่วเยวี่ยอิง!

ไทเฮาเบิกตาโพล่ง นางตกใจ

นางโกรธมากจนจับมือของเหยียนซุยซินแน่นขึ้น

นางจะปล่อยให้ลั่วเยวี่ยอิงแต่งเข้าตระกูลเหยียนได้อย่างไร?

ลั่วเยวี่ยอิงคู่ควรหรือ?!

เหยียนซุยซินเจ็บปวด แต่ยังอดทนและพูดขึ้นอย่างชาญฉลาด “ญาติผู้พี่ ท่านมิเคยใกล้ชิดสตรีเลย ข้ารู้ดี แต่เหตุใดวันนี้ท่านถึงทำเรื่องไร้สาระเช่นนี้ในวังได้”

เมื่อเหยียนผิงเซียวได้ยินสิ่งนี้ เขาก็โต้ตอบทันทีและหันไปมองลั่วเยวี่ยอิงโดยมิลังเล เขาก็พูดทันที “ใช่ ข้ามิรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!”

“เสด็จป้า ลั่วเยวี่ยอิงคงวางยากระหม่อมแน่!”

“เสด็จป้า กระหม่อมจำอะไรมิได้เลย!”

คนที่อยู่ในใจของเขาคือลั่วฉิง และเขาสัญญากับลั่วฉิงแล้วว่าเขาจะแต่งงานกับนาง

หากเขาต้องมาแต่งงานกับลั่วเยวี่ยอิงในตอนนี้ ดูท่าจากนิสัยของลั่วฉิงแล้วนางคงมิยอมแต่งงานกับเขาแน่

ดังนั้นเขาจึงมิสามารถแต่งงานกับลั่วเยวี่ยอิงได้!

นอกจากนี้ ลั่วเยวี่ยอิงก็มิสำคัญสำหรับเขาเท่าไหร่นัก