บทที่ 835

กลิ่นอายของเขาไร้มลทิน แต่สายตาของเขามิสงบมั่นคงเหมือนก่อนหน้านี้ดูแปลกมาก

สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นเมื่อตอนที่หมอกู้ยังอยู่

แต่หมอกู้ตายไปแล้ว

ตำหนักอ๋องนี้ได้ตรวจสอบจนสะอาดหมดจด ไม่มีใครสามารถทำอะไรฟู่เฉินหวนได้

ฟู่จิ่งหลีตกใจ “ท่านสงสัยว่าลั่วเยวี่ยอิงทำอะไรกับพี่สามเช่นนั้นหรือ?”

ฟู่จิ่งหลียืนขึ้นทันที “ข้าจะจับตาดูเขาเอง!”

......

ฟู่เฉินหวนส่งลั่วเยวี่ยอิงไปที่ห้องแล้วพูดว่า “วันนี้ข้ามีธุระบางอย่างจึงกลับมาช้าหน่อย ทำให้เจ้าลำบากแล้ว”

ดวงตาของลั่วเยวี่ยอิงแดง แนบชิดเข้าไปในอ้อมแขนของฟู่เฉินหวนอย่างเข้าใจ “การที่เยวี่ยอิงสามารถแต่งเข้าตำหนักของท่านอ๋องได้ ถือเป็นบุญสามชาติของหม่อมฉันแล้วเพคะ”

เมื่อพูดอย่างนั้น มือของลั่วเยวี่ยอิงก็ตกบนเข็มขัดของฟู่เฉินหวน “เพราะความเมตตาของท่านอ๋อง เยวี่ยอิงจะดูแลท่านอ๋องอย่างดีแน่นอน”

ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้ว

ในเวลานี้มีเสียงเคาะประตูอย่างกังวล

“พี่สาม! พี่สาม!”

ฟู่เฉินหวนก้าวไปข้างหน้าทันทีเพื่อเปิดประตูและเห็นฟู่จิ่งหลียืนรออยู่

“พี่สาม ข้ามีเรื่องจะถามท่าน” หลังจากพูดอย่างนั้น ฟู่จิ่งหลีก็พาฟู่เฉินหวนจากไป

ก่อนที่ลั่วเยวี่ยอิงจะทันได้พูดอะไร นางก็เห็นฟู่เฉินหวนถูกพาตัวออกไปเสียแล้ว

หลังจากนั้นลั่วเยวี่ยอิงก็มิได้เห็นฟู่เฉินหวนอีก

นางรู้ว่านางมิบริสุทธิ์แล้ว ท่านอ๋องแม้จะชอบนางแต่สุดท้ายก็ยังรังเกียจนาง

งานแต่งงานอันยิ่งใหญ่ที่ควรจะเป็นของนาง กลับกลายเป็นงานแต่งน่าเศร้าเช่นนี้

คืนแต่งงานที่เคยรอคอยอย่างมาก บัดนี้กลับน่าผิดหวังอย่างที่สุด

......

หลังจากนั้นมิกี่วัน ฟู่จิ่งหลีก็ติดตามฟู่เฉินหวนทุกย่างก้าว ฟู่เฉินหวนไม่มีโอกาสได้อยู่กับลั่วเยวี่ยอิงตามลำพัง ในตอนกลางคืนฟู่จิ่งหลีก็ดึงเขาไปหารือเรื่องราชการในห้องตำราตลอดทั้งคืน

เป็นเรื่องยากที่ฟู่จิ่งหลีจะมีความมุ่งมั่นเช่นนี้ ดังนั้นฟู่เฉินหวนจึงมิปฏิเสธคำขอของเขา