บทที่ 858

“ซวนอี๋ถูกนำตัวไปที่หอนางโลมแล้ว!”

“หลางหลาง ขอร้องช่วยนางด้วย!”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลั่วชิงยวนก็ประหลาดใจเล็กน้อย และอดมิได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้น

มันเกิดขึ้นจริงเร็วมาก

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ลั่วหลางหลางก็ตกใจและถามว่า “เหตุใดจึงถูกจับตัวไปหอนางโลม? ถูกจับไปหอนางโลมก็ไปแจ้งทางการเสียสิ มาหาข้าด้วยเหตุใด?”

ฟ่านซานเหอรู้สึกหมดหนทางและพูดว่า “ซวนอี๋ นางเคยทำให้บางคนขุ่นเคืองและเป็นหนี้อยู่บ้าง หลังจากเหตุการณ์นั้น คนเหล่านั้นมาหาเราและบังคับให้เราจ่ายเงินคืน”

“ซวนอี๋ไม่มีอะไรเหลือแล้ว เราจะมีเงินได้อย่างไรกัน”

“หลังจากขายทรัพย์สินทั้งหมดแล้วก็ยังมิพอใช้หนี้ พวกเขาจึงจับซวนอี๋ไปขาย”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลั่วหลางหลางก็ขมวดคิ้ว “เป็นหนี้เท่าไหร่?”

ฟ่านซานเหอลังเลและพูดว่า “ยังขาดอีกเจ็ดหมื่นตำลึง”

“เจ็ดหมื่นตำลึง เจ้าคาดหวังให้หลางหลางช่วยเจ้าจ่ายเงินก้อนโตขนาดนี้เชียวรึ?”

ลั่วชิงยวนหัวเราะเย็นชา

“นอกจากนี้เฉินซวนอี๋อาจมิได้ทำให้คนอื่นโกรธ แต่หลอกลวงคนอื่นมากกว่า พวกเขาขายเฉินซวนอี๋มิขายเจ้าไปด้วยอีกคนก็ถือว่าพวกเขามีเมตตาแล้ว”

คำพูดมิกี่คำของลั่วชิงยวนทำให้ฟ่านซานเหอหน้าแดงด้วยความอับอาย

แต่จะทำอย่างไรได้

นอกจากลั่วหลางหลางแล้ว เขามิรู้จะไปขอความช่วยเหลือจากใคร

“หลางหลาง ข้ารู้ว่าเจ้าจิตใจดี เจ้าจะช่วยข้าอย่างแน่นอนใช่หรือมิ?”

“อย่างน้อยเราก็เคยเป็นสามีภรรยากัน ช่วยข้าด้วยเถิด”

ขณะที่ฟ่านซานเหอพูด พลางคุกเข่าขยับไปข้างหน้าสองก้าว คว้าชายกระโปรงของลั่วหลางหลางแล้วขอร้องอย่างหมดหวัง

ลั่วชิงยวนกลัวว่าลั่วหลางหลางจะใจอ่อน ดังนั้นคิดจะออกปากห้าม

แต่ลั่วหลางหลางตัดสินใจก่อน

“เงินที่ท่านเป็นหนี้มิเกี่ยวอันใดกับข้า แม้ข้าจะใจดี ก็ไม่มีเหตุผลที่จะช่วยท่านใช้หนี้”

“มิต้องพูดถึงความสัมพันธ์ลึกซึ้งวันเดียวระหว่างสามีภรรยา ระหว่างเรามีแต่ความแค้น ไม่มีความดี”

ลั่วหลางหลางมีท่าทีแน่วแน่อย่างมาก

ฟ่านซานเหอยังคงอยากขอร้องนางต่อ

ลั่วหลางหลางเรียกเซี่ยงชงมา