บทที่ 933

เมื่อถึงรุ่งสาง ลั่วเยวี่ยอิงก็เข้าไปในวังหลวงทันที

นางไปขอเข้าเฝ้าไทเฮา

ไทเฮาเหยียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับการมาของนาง “ข้ากำลังจะส่งคนไปหาเจ้า เจ้าเองก็มาแล้ว”

ลั่วเยวี่ยอิงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย “มิทราบว่าไทเฮาทรงมีธุระอันใดกับหม่อมฉันหรือเพคะ”

ไทเฮาตรัสอย่างสงบ "เจ้ามิใช่ว่ายังทำงานให้กับผิงเซียวอยู่หรือ? ตอนนี้มีโอกาสที่จะจัดการกับฟู่เฉินหวนแล้ว เจ้าจะทำหรือไม่?"

หัวใจของลั่วเยวี่ยอิงสั่นสะท้าน คำขอความเมตตาถูกกลืนกลับลงไปทันที

หากนางร้องขอความเมตตาให้ฟู่เฉินหวนในตอนนี้ ไทเฮาคงจะฆ่านางอย่างแน่นอน

นางจึงรีบตอบว่า “หม่อมฉันเพิ่งทราบข่าวจึงรีบมาที่นี่ มิรู้จะช่วยไทเฮาได้หรือไม่เพคะ”

“มิทราบว่า ไทเฮาทรงต้องการให้หม่อมฉันทำสิ่งใดหรือเพคะ”

ไทเฮายิ้มด้วยความพึงพอใจ แล้วสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ใครก็ได้ มานี่! ลั่วเยวี่ยอิงบุกเข้าพระตำหนักโช่วสี่หวังจะลอบปลงพระชนม์ไทเฮา จับนางเข้าคุกเดี๋ยวนี้!"

ลั่วเยวี่ยอิงตกใจและเงยหน้าขึ้นอย่างมิเชื่อสายตา “ไทเฮา…”

……

รุ่งสางผ่านไปแล้ว

ลั่วชิงยวนเพิ่งต้มยาแล้วจึงส่งไปที่ห้อง เตรียมที่จะป้อนยาให้กับองค์จักรพรรดิสูงสุด

ทันใดนั้น ขันทีหลิวก็นำคนกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามาในห้อง

ลั่วชิงยวนตกใจและลุกขึ้นยืนทันที "พวกเจ้าจะทำอะไร?"

ขันทีหลิวมองดูชามยาในมือของนางอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า "มีคนเห็นท่านใส่อะไรบางอย่างลงในพระโอสถขององค์จักรพรรดิสูงสุด เราจำเป็นต้องนำยานี้ไปตรวจสอบ"

ลั่วชิงยวนขมวดคิ้ว "ใครเป็นคนเห็น? ให้ออกมาเผชิญหน้ากับข้า!"

ขันทีหลิวพูดอย่างเย็นชา "อย่าพูดมาก เอายามานี่!"

ลั่วชิงยวนรู้สึกมิสบายใจ หากพวกเขากินยาและวางยาพิษ นางคงแก้ต่างอะไรมิได้

นางจึงเงยหน้าขึ้นและดื่มยาทั้งหมดในอึกเดียว

“ถ้ายามีพิษ ข้าคงตายก่อน!” ลั่วชิงยวนพูดอย่างเฉียบขาด

แล้วนางก็ขว้างชามยาที่ว่างเปล่าลงกับพื้น

ขันทีหลิวตกใจและถูกท่าทีของลั่วชิงยวนข่มขวัญ

“ขันทีหลิวมีธุระอื่นอีกหรือไม่?” น้ำเสียงของลั่วชิงยวนฟังดูเย็นชา

ขันทีหลิวหน้าเสีย เลื่อนสายตาไปมาแล้วพูดว่า "ลั่วชิงยวน เจ้าทำลายหลักฐาน! ไปเข้าคุกเสียเถอะ!"