บทที่ 266

เขาพูดอย่างนั้นแล้ว จั๋วซือหรานจะไม่เข้าใจเขาหมายถึงอะไรได้อย่างไร

หอฟ้าดาวไม่ใช่ลัทธิจริง ๆ แต่เป็นเพียงอธิพลของตลาดมืดที่ไม่ทำสิ่งที่ดี

เมื่อเผชิญหน้ากับอธิพลประเภทนี้ ไม่จำเป็นต้องพูดมีเหตุผล พวกเขาจะโจมตีเจ้าเมื่อพวกเขาบอกว่าจะทำ พวกเขารับเงินและปฏิบัติทันที ไม่จำเป็นต้องเลือกวัน

จั๋วซือหรานขมวดคิ้ว นางไม่อยากพูดอะไรอีก

เจ้าสำนักของหอฟ้าดาวเห็นนางเงียบ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "แต่เนื่องจากวันนี้ข้าเป็นเชิญแม่นางมาที่นี่เอง ก็มีจุดประสงค์ของข้าเอง ข้าเชื่อว่าแม่นางมาเขตตะวันตกของเมือง แม่นางมีจุดประสงค์ของตัวเองเช่นกัน”

จั๋วซือหราน มองที่เขา ยกมือขึ้นและถอดหมวกผ้ากอซออกแล้วถามว่า "โอ้? ฉันสงสัยว่าจุดประสงค์ของปรมาจารย์ศาลาคืออะไร"

“ตราบใดที่หญิงสาวเห็นด้วยกับคำขอของฉัน หอฟ้าดาว ก็สามารถแสดงคำขอโทษและความจริงใจอย่างเพียงพอสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ มันสามารถล้างแค้นให้กับหญิงสาวคนนั้นได้” อาจารย์ของศาลาเทียนซิงกล่าว

จั๋วซือหรานเลิกคิ้ว "โอ้ ทำไม"

“ไม่มีอะไรนอกจากผลประโยชน์ ในระดับหนึ่งมันอาจจะตรงกับจุดประสงค์ของแม่นางพอดี”เจ้าสำนักของหอฟ้าดาวกล่าวเสริม

ต้องยอมรับว่าคำพูดของเขาคล้ายกับคำพูดที่จั๋วซือหรานเคยบอกเหยียนฉีในก่อนหน้านี้ 'ไม่มีมิตรและศัตรูที่ถาวร มีเพียงผลประโยชน์ชั่วนิรันดร์เท่านั้น'

จั๋วซือหรานยังคงถามว่า "หากเจ้าสำนักเสนอเงื่อนไขโหดเหลือเกิน ข้าขอไม่เห็นชอบด้วย แล้วเจ้าสำนักจะทำอย่างไรกับข้า"

เจ้าสำนักของหอฟ้าดาวกล่าวว่า "เงื่อนไขที่ข้าเสนอนั้นอยู่ในช่วงที่แม่นางสามารถยอมรับได้อย่างแน่นอน ไม่เพียงเท่านั้น ข้ายังคิดว่าแม่นางมาที่นี่เพื่อจุดประสงค์นี้ด้วย ส่วนหากแม่นางไม่เห็นด้วยหรือ"

จั๋วซือหรานเห็นรอยยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากของเขา ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็น... ค่อนข้างชั่วร้าย

สีหน้านี้สร้างความแตกต่างอย่างมากกับภาพลักษณ์ที่ไม่เด่นบนใบหน้าของเขา ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกไม่แย่และไม่น่าเกลียด