บทที่ 272

ในฐานะที่เป็นหน่วยสืบสวนพิเศษ ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของลัทธิ เขามาเขตตะวันตกของเมือง ซึ่งเป็นเรื่องปกติอย่างมาก

แต่คำพูดถัดไปของซือเจิ้งทำให้เจ้าสำนักของหอฟ้าดาวรู้สึกตึงเครียด และทำให้จั๋วซือหราน รูสึกประหลาดใจ

“แต่ข้าเห็นเจ้าคุมนางมาที่นี่” หน่วยสืบสวนพิเศษมองเจ้าสำนักของหอฟ้าดาวด้วยสายตาที่เคร่งครัด “เจ้าอยากทำอะไร”

เจ้าสำนักของหอฟ้าดาวอ้าปาก แต่ก็พูดไม่ออกสักคำ เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง เขาแค่ตอบ "...ข้าได้ยินเรื่องต่าง ๆ ที่เก่งกาจของคุณหนูจิ่วในเมื่อเร็ว ๆ นี้ ข้าสนใจนางมาก เลยชวนนางมาคุยกันหน่อย ข้าไม่ทราบเรื่องนี้จะรบกวนถึงท่านขอรับ"

เจ้าสำนักของหอฟ้าดาวกล่าวเช่นนี้ แต่ดูเหมือนซือเจิ้งของหน่วยสืบสวนพิเศษไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด อาจเป็นเพราะเขาเป็นผู้นำขององค์กรตลาดมืดเขตตะวันตกของเมือง ซึ่งทำให้ผู้คนคิดว่าเขาไม่น่าเชื่อถือ

กล่าวโดยสรุป เมื่อซือเจิ้งของหน่วยสืบสวนพิเศษได้ยินคำพูดนั้น เขาก็หันไปมองจั๋วซือหราน และถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า "เขาพูดจริงหรือไม่"

ขณะที่จั๋วซือหรานกำลังจะตอบ นางได้ยินท่านซือเจิ้งพูดอีกครั้งว่า "ในหน่วยสืบสวนพิเศษ เจ้าได้ผ่านการสอบของแพทย์กลั่นยาแล้ว และเจ้ายังเป็นแพทย์ที่ได้รับความสนใจอย่างมากจากตันติ่ง แม้ว่าตระกูลของเจ้าจะไม่ปกป้องเจ้าในตอนนี้ หน่วยสืบสวนพิเศษไม่ปล่อยเจ้าถูกรังแก”

ความหมายนี้ชัดเจนและตรงไปตรงมามาก

หากจั๋วซือหรานถูกบังคับทำเรื่องใด ๆ ในหอฟ้าดาวจริงๆ นางก็สามารถพูดได้

เจ้าสำนักของหอฟ้าดาวยืนอยู่ข้าง ๆ เขาอดไม่ได้ที่ต้องเหงื่อแตกเล็กน้อย ความสำคัญของจั๋วซือหรานที่อยู่ในหน่วยสืบสวนพิเศษเป็นสิ่งที่เขาไม่ทราบจริง ๆ

เมื่อใดก็ตาม หากเขาทราบข้อนี้ เขาอาจจะพิจารณาว่าภัยคุกคามที่คลุมเครือต่อจั๋วซือหรานในก่อนหน้านี้มีความเหมาะสมหรือไม่

เพราะด้วยทัศนคติของซือเจิ้งในขณะนี้ ตราบใดที่จั๋วซือหราน พยักหน้าและบอกว่านางถูกเขาบังคับจริง ๆ ...

ปัญหาที่นำมาสู่หอฟ้าดาวนั้นอาจจะไม่ใช่แค่นิดหน่อย

หน่วยสืบสวนพิเศษมีความเป็นธรรมเสมอมา แต่หากแสดงถึงอคติ ก็จะส่งผลกระทบกับเรื่องต่าง ๆ